O nasChronologiaArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
 -

"Fabelmanowie" – O pasji tworzenia, o rodzinnych korzeniach - Recenzje filmów

W 2022 roku „mistrz” polskiego filmu postanowił opowiedzieć o tym, jak dawne życie i młodość wpłynęły na jego przyszłość, na profesję, którą uprawia z powodzeniem – patrz: setki tysięcy widzów na kinowych seansach, miliony w kieszeni. Pod koniec tego samego roku inny, lecz starszy znany reżyser z Hollywoodu zaprosił do, wydawało się pozornie identycznego świata, ale jednak nie. Ta opowieść rozłożyła tamtą łopatki. Ale bądźmy szczerzy, przecież to nic dziwnego – Patryk Vega to nie Steven Spielberg. A „Niewidzialna wojna” to nie „Fabelmanowie”, mimo że oba tytuły łączy pewna scena pierwszej wprawy do kina u boku bliskich osób. Wyprawy, która ukształtowała małego człowieka na tyle, że wyrosła z niego wielka persona. Patryk jest o tym przekonany i nie zważa na powszechną krytykę. Steven nigdy nie zrobił filmu z oceną 1/10 i jest pozbawiony nadmuchanego jak balon Ego. Wystarczy wspomnieć, że nie nazwał „Fabelmanów” „Spielbergami”. Choć arcydziełem nie są, to kameralnością, szczerością i chwilami sączącą się z ekranu magią, wzmacniają znaczenie słów pasja i talent.

Wstęp
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
aragorn136 (20588 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
379
Czas czytania:
405 min.
Kategoria:
Recenzje filmów
Autor:
aragorn136 (20588 pkt)
Dodano:
317 dni temu

Data dodania:
2023-04-17 19:09:15

Przepraszam Was. Za to, że nie pojechałem do kina w grudniu i na świeżo nie napisałem recenzji. Tym bardziej że zza oceanu napływały hurraoptymistyczne informacje, jakoby „Fabelmanowie” były jednym z najlepszych, jeśli nie najlepszą produkcją w dorobku 76-letniego Spielberga. Cierpliwości. Pod koniec marca rodzinka „Bajkowskich” trafiła do streamingu, więc nareszcie mogłem zobaczyć losy wrażliwego Sammy’ego, który dorastając w Arizonie w latach 50. XX wieku, nie dość, że odkrył zamiłowanie do kręcenia filmów, to jeszcze poznał sekrety ukryte w szafie rodziców.

 

Kadr z filmu "Fabelmanowie" (źródło: materiały prasowe)

 

To najważniejsza opowieść przepisana na język kina, ale taka, którą Stevena Spielberg pragnął zrealizować dla siebie, oddając hołd bliskim, mierząc się z „demonami” dzieciństwa i pokazując, że podążanie za szczęściem i pasją ma swoją cenę, ale koniec końców lepiej posłuchać serca, a nie rozumu. Gdyby tylko wszyscy mieli na to odwagę… Niestety sporo osób rezygnuje z marzeń na rzecz twardego i bolesnego stąpania po ziemi. Dzięki temu filmowi prawdziwego mistrza narracji i obrazu, który za pomocą zbliżeń kamery na twarz, prześwietla ludzkie emocje, mogą przynajmniej powrócić do czasów dzieciństwa i poczuć minione zapachy celuloidowej taśmy, a także nutkę zazdrości. Wszak Sammy, a raczej Steven nie zrezygnował i został reżyserem przez duże R.

 

Dwie i pół godziny – taki metraż potrafi skutecznie odrzucić część widzów. Chyba że twórca nie pozwoli na żadne przestoje, mało znaczące sceny, nudne dialogi. Problem tylko w tym, że dorastający Spielberg nie miał aż tak ciekawego życia, jak przywołany do tablicy Vega. Nie kombinował na lewo i prawo, nie wchodził w kontakty z ludźmi z kryminalnego półświatka, nie wychowywał się od maleńkości bez ojcowskiej, wspierającej ręki. Ale i tak zrobił o wiele bardziej interesujący film – ot paradoks, który łatwo da się wytłumaczyć. Nie chodzi o to, że żydowskie korzenie wygrywają głośniejszą codzienność. Po prostu talent i doświadczenie Stevena to elementy, których Patryk nigdy nie osiągnie. Sorry.

 

Kadr z filmu "Fabelmanowie" (źródło: materiały prasowe)

 

Kadr z filmu "Fabelmanowie" (źródło: materiały prasowe)

 

Siedem nominacji do Oscara, Złoty Glob dla najlepszego filmu roku, porywający zwiastun. A jednak mam wrażenie, że oglądam slajdy z wakacji, pocztówkę z minionych lat. Niestety. Środkowy akt, choć sfilmowany przez Janusza Kamińskiego z typową dla niego poświatą, zbudowany ze scenografii dbającej o szczegóły epoki (szacun za oddanie jeden do jednego Spielbergowskiej rzeczywistości: wyposażenia mieszkania, ubrań i wyglądu postaci), jest typową obyczajową historią o zwykłych ludziach i ich relacjach, tudzież rodzinnych przepychankach. Bardzo przekonującą aktorsko, bo Paul Dano w roli opanowanego ojca – Burta i kradnąca ekran, miotająca się w klatce jak „Kobieta pod presją”, Michelle Williams jako mama i niespełniona pianistka Mitzi Fabelman to przemyślany, słuszny casting. Michelle przypomina trochę bohaterkę Genę Rowlands ze swoimi psychicznymi problemami, a Paul (jakimś cudem wygląda cały czas młodo na przestrzeni upływających w opowieści lat) to przeciwieństwo filmowej żony, tata inżynier, który nie buja w obłokach. Różnicę między nimi widać już w pierwszej scenie wspólnego seansu w kinie, kiedy to Sammy otrzymuje garść informacji na temat tego, czym właściwie jest kino. Skomplikowaną technologią, a może bardziej czymś na pograniczu jawy i snu. Dla małego chłopca jest to przede wszystkim straszne doświadczenie. Wykolejony pociąg z „Największego widowiska świata” będzie powodował nocne koszmary. Jak zatem przepracować traumę? Wystarczy zacząć ją kontrolować i samemu doprowadzić do zderzenie lokomotyw pędzących na siebie z zawrotną prędkością. Zabawki rozstawione na torach. Kamera w dłoń. Jedziemy! Nic już nie będzie takie, jak wcześniej. Żaden rodziny piknik z udziałem przyjaciela taty i przekomarzanie się z siostrami nie dadzą tyle niesamowitości, co pasja tworzenia.

 

I właśnie te części, poświęcone kreowaniu filmowej rzeczywistości, gdy świetnie wcielający się w nastoletniego już Sammy’ego Fabelmana, Gabriel LaBelle ma w oczach wykutą fascynację kinem, nie pozwalają mi zamknąć powiek. Siedzę niczym zahipnotyzowany. Gdzieś burzona jest czwarta ściana. Reakcja widowni wewnątrz jest moją własną. Sammy się na mnie patrzy, gdy oglądam jego szkolne, letnie wspomnienia, film o mamie oraz krótki, amatorski, wojenny metraż. Jest w tym stos kreatywności, szaleństwa, wzruszenie i energii, która znajduje ujście w ostatnich minutach, kiedy to inspirator bohatera – słynny reżyser bawi się rolą dawnego sławnego reżysera, tłumacząc jak należy obserwować i ubierać w metaforę filmowy horyzont. Ech gdyby było tam takich momentów znacznie więcej, to można by „The Fabelmans” pokochać prawie tak mocno jak „Cinema Paradiso”. Niby są tu warstwy, wyrazisty charakter, dystans do siebie i nie grozi nam przesłodzenie, ale scenariusz współtworzony przez Tony’ego Kushnera wpada na mielizny nijakości – high school drama poza tekstem o przystojnym Jezusie, nie wybija się na tle innych wątków o młodym protagoniście wrzuconym do nowego, początkowo wrogo nastawionego miejsca. Rodzinne konflikty nie wybrzmiewają na tyle, abym przejął się losem poszczególnych osób. Stryjek Spielberg nie czaruje już tak bardzo, jak wcześniej (może wina w tym nie tyle wieku, co również stonowanej, nie zostającej w pamięci muzyki Johna Williamsa?). Na szczęście wujek Boris (Judd Hirsch, czyli drugi, najstarszy mężczyzna nominowany do Oscara) strzela takim kluczowym monologiem, że czapki z głów, a wyłapywanie meta nawiązań do lubianych dzieł twórcy jest niczym łowienie złotych rybek w oczku wodnym.

 

Kadr z filmu "Fabelmanowie" (źródło: materiały prasowe)

 

Kadr z filmu "Fabelmanowie" (źródło: materiały prasowe)

 

PS Na przestrzeni dekad toczy się spór, czy Spielberg to wielki artysta czy tylko bardzo sprawny rzemieślnik. Jeśli po tym bliskim spotkaniu spotkaniu trzeciego stopnia z jego autobiograficznym filmem ktoś ma wątpliwości, to niech się porządnie wyśpi. Wtedy może przyśni mu się sen o tym, jak życie i sztuka splatają się ze sobą nierozerwalnie, tworząc opowieści, mimo że czasem bajkowe i nieidealne w każdym calu, to dające tyle emocji, frajdy i piękna, że ach!

 

Ocena: 6/10

 

źródło: YouTube.com (Standardowa licencja)

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą Altao.pl. Kup licencję

Galeria zdjęć - "Fabelmanowie" – O pasji tworzenia, o rodzinnych korzeniach

Temat / Nick / URL:

Treść komentarza:

Więcej artykułów od autora aragorn136

"100N" – Jego refleksja i wrażliwość w całej tej muzyce! - Recenzje płyt

Słuchacze! Osoby poszukujące muzycznych nowości, które powstają w czterech ścianach domowego studia. Chłopaki i dziewczyny lubiący subtelność wokalu połączoną z dzikością dźwięku. Odkryłem coś dla Was. Coś, co zrobiło mi dobrze na serduchu i w głowie. Co uspokoiło rozbiegane myśli. Mowa o dostępnym na Spotify albumie pt. „100N”, nagranym przez Lucasa Flinta. Stali czytelnicy Altao.pl, zaglądający do kategorii Muzyka mieli już okazję się zapoznać z tym utalentowanym chłopakiem (prezentowane były dwa jego polskojęzyczne single: „Zostań” oraz „Wieczór Filmowy). „100N” jest w całości po angielsku, co nie znaczy, że nie będą go w stanie docenić ludzie na co dzień słuchający tylko w rodzimym języku.

"Detektyw: Kraina nocy" – Coś za ciepło na tym mrozie… - Seriale

„Jodie Foster jako policjantka gdzieś w małym, fikcyjnym, odciętym od świata, miasteczku na Alasce mierzy się z traumą i najtrudniejszym śledztwem w całej karierze”. Wystarczy takie zdanie, aby fani „Milczenia Owiec” zacierali rączki. Ale „Kraina nocy” to nie sequel rzeczonego thrillera, a kolejny miniserial osadzony w uniwersum „Detektywa”. Po wszystkich, sześciu odcinkach można dojść tylko do jednego wniosku: niepotrzebnie osadzony. Bo o ile prolog zapowiada prawie wybitny kawał telewizji, tak już finał sprawia, że wszystko odmarza…

 -

Odwiedzin: 538

Autor: aragorn136Recenzje książek

Komentarze: 3

"Droga Królów" – Niech Cię Burza Sanderson! - Recenzje książek

W pierwszym tygodniu od premiery znalazła się na 7. miejscu listy bestsellerów The New York Times. Zdobyła nagrodę Davida Gemmella Legend Award dla najlepszej powieści fantasy. Każdy fan gatunku musi ją znać i przeczytać od deski do deski – jak pewna Polka, która to uczyniła w dwa dni (!). Po takich rekomendacjach oraz informacjach decyzja o pójściu „Drogą Królów” jest oczywista. I co z tego, że na rynku wydawniczym jest wiele nowości – lepiej zmierzyć się z dawniejszą, 1000-stronicową, wychwalaną powieścią Brandona Sandersona. I niestety… Oj ciężka to była lektura… Ani ona wybitna, ani wciągającą swoją intrygą. Rzekłem to na wstępie Ja – Przemek „Aragorn” Jankowski, który w różnych królestwach już bywał.

 -

Odwiedzin: 325

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

"Kos" – Gdzie generał, co chłopa szanował? O tu! - Recenzje filmów

„Pierwszy krok do zrzucenia niewoli to odważyć się być wolnym, pierwszy krok do zwycięstwa – poznać się na własnej sile” – przekonywał głośno Tadeusz Kościuszko. Pewni twórcy wzięli sobie drugą część tego cytatu mocno do serca. Jako pierwsi zdecydowali się zrealizować w Polsce film o wielkim bohaterze narodowym bez grama martyrologii, za to z wyraźnymi inspiracjami kinem Quentina Tarantino. Czy aby owa sztuka ich nie przerosła? Jaki jest „Kos”?

 -

Odwiedzin: 276

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

"W nich cała nadzieja" – "ARTUR" i Ewa (!) - Recenzje filmów

„Z kinem fantastyko-naukowym w Polsce od dawna nie jest za dobrze proszę państwa, to temat martwy, przysypany grubą warstwą gliny” – powiedziałby zapewne jakiś sędziwy profesor w trakcie wykładu z filmoznawstwa. Po obejrzeniu „W nich cała nadzieja” sprostowałby to stwierdzenie następującymi słowami: „przepraszam, myliłem się”. Bo ten pełnometrażowy debiut Piotra Biedronia, choć zrealizowany za niewielkie pieniądze, stanowi wyraźny zwrot w tym kierunku. Nie jest propozycją dla fanów dynamicznej akcji i tzw. blockbusterów. Ale koneserzy kina kameralnego, stojącego na swoich nogach, opartego na relacji dwojga bohaterów – dziewczyny i robota, powinni być zadowoleni.

Polecamy podobne artykuły

 -

Odwiedzin: 3369

Autor: bartoszkeprowskiRecenzje filmów

Komentarze: 1

"Player One" – Take my hand, let’s play a game! - Recenzje filmów

Na nowy film Stevena Spielberga czekałem całe miesiące. Jeszcze zanim zadebiutował w sieci pierwszy zwiastun, byłem mocno podekscytowany pojawiającymi się informacjami na temat powstającego wówczas projektu. Zresztą któż z Was nie chciałby zanurzyć się w wirtualnej rzeczywistości zbudowanej na podstawie znanej z 40 ostatnich lat popkultury?

Teraz czytane artykuły

"Fabelmanowie" – O pasji tworzenia, o rodzinnych korzeniach - Recenzje filmów

W 2022 roku „mistrz” polskiego filmu postanowił opowiedzieć o tym, jak dawne życie i młodość wpłynęły na jego przyszłość, na profesję, którą uprawia z powodzeniem – patrz: setki tysięcy widzów na kinowych seansach, miliony w kieszeni. Pod koniec tego samego roku inny, lecz starszy znany reżyser z Hollywoodu zaprosił do, wydawało się pozornie identycznego świata, ale jednak nie. Ta opowieść rozłożyła tamtą łopatki. Ale bądźmy szczerzy, przecież to nic dziwnego – Patryk Vega to nie Steven Spielberg. A „Niewidzialna wojna” to nie „Fabelmanowie”, mimo że oba tytuły łączy pewna scena pierwszej wprawy do kina u boku bliskich osób. Wyprawy, która ukształtowała małego człowieka na tyle, że wyrosła z niego wielka persona. Patryk jest o tym przekonany i nie zważa na powszechną krytykę. Steven nigdy nie zrobił filmu z oceną 1/10 i jest pozbawiony nadmuchanego jak balon Ego. Wystarczy wspomnieć, że nie nazwał „Fabelmanów” „Spielbergami”. Choć arcydziełem nie są, to kameralnością, szczerością i chwilami sączącą się z ekranu magią, wzmacniają znaczenie słów pasja i talent.

Wywiad z Markiem Łozą z grupy Destroyers - Zespoły i Artyści

Destroyers to legenda polskiej muzyki metalowej. Niestety przez wiele lat nie było ich na scenie, ale powracają w wielkim stylu! Już niedługo ukaże się ich nowy album pt. „9 Kręgów Zła”. Z tej okazji lider grupy – Marek Łoza udzielił mi wywiadu.

"Freak Fighter" – To gruby szmal, nie pytaj o honor i "walcz" - Recenzje książek

Powiedzieć, że dzisiaj najważniejsze są wielkie pieniądze, to jak nie powiedzieć nic. A jak można je zarobić? Ano wszelkimi dostępnymi sposobami. Grubalski ksywa „Gruby” do super inteligentnych nie należy, ale ziomek wie, jak zbić niezłą fortunę. Jest znanym Youtuberem i już na jego konto w trakcie live’ów wlatują wysokie donaty, ale jemu mało i mało. Postanawia zatem, że zorganizuje freak fighty. R. K. Jaworowski w swojej kolejnej książce obserwuje z bliska właśnie to szalone show – część moralnej zgnilizny w internetowym światku. 180 stron wystarczy, aby odkryć, jak szybko, goniąc za kasą, można zepsuć dobre imię, a nawet życie. Autor celnie punktuje schemat działania organizacji (u nas to np. Fame MMA), a czytelnik trzyma kciuki, by ostatecznie doszło do nokautu, a całe to szambo zostało zalane betonem.

 -

Odwiedzin: 2889

Autor: pjLudzie kina

Komentarze: 1

Roger Deakins ma kamerę i nie zawaha się jej użyć! - Ludzie kina

Po seansie filmu „1917” już wiedziałem, o kim stworzyć kolejny artykuł w cyklu Ludzie kina. Nie. Nie o aktorze grającym główną rolę (choć zagrał ją bardzo przekonująco), ani też o o reżyserze, który wykonał kawał dobrej roboty. Ten tekst będzie poświęcony pewnemu czarodziejowi. Tak. To, to trafne określenie, bo któż, jak nie autor zdjęć jest tą osobą, dzięki której filmowa opowieść nabiera kształtów, stając się dziełem sztuki. Ujęcia w „1917” przejdą do historii kina. A czarodziejem z kamerą w ręku, który za nie odpowiada, jest Brytyjczyk Roger Deakins.

"Czerwony głód" – Powolny "pochód" milionów szkieletów... - Recenzje książek

„Wszystkie podobne: o głowach jak ciężkie kłosy, szyjach chudych jak u bociana, pod skórą rąk i nóg było widać ruszające się kości, a sama skóra przypominała żółtą gazę naciągniętą na szkielet. Twarze tych dzieci były stare, wyczerpane, jakby przeżyły na ziemi siedemdziesiąt lat. A ich oczy, o Boże!”. To nie żaden opis z powieści grozy, to prawdziwa, bardzo poruszająca, relacja świadka Hołodomoru – Wielkiego Głodu na Ukrainie w latach 1932-33, którą możemy znaleźć w najnowszej książce Anne Applebaum. Książce niezwykle ważnej, bardzo potrzebnej i na zawsze pozostającej w pamięci.

Nowości

"100N" – Jego refleksja i wrażliwość w całej tej muzyce! - Recenzje płyt

Słuchacze! Osoby poszukujące muzycznych nowości, które powstają w czterech ścianach domowego studia. Chłopaki i dziewczyny lubiący subtelność wokalu połączoną z dzikością dźwięku. Odkryłem coś dla Was. Coś, co zrobiło mi dobrze na serduchu i w głowie. Co uspokoiło rozbiegane myśli. Mowa o dostępnym na Spotify albumie pt. „100N”, nagranym przez Lucasa Flinta. Stali czytelnicy Altao.pl, zaglądający do kategorii Muzyka mieli już okazję się zapoznać z tym utalentowanym chłopakiem (prezentowane były dwa jego polskojęzyczne single: „Zostań” oraz „Wieczór Filmowy). „100N” jest w całości po angielsku, co nie znaczy, że nie będą go w stanie docenić ludzie na co dzień słuchający tylko w rodzimym języku.

 -

Odwiedzin: 79

Autor: adminKultura

Silesia Writing Camp – kreatywne i muzycznie kwitnące warsztaty! - Kultura

Na początku kwietnia tego roku w Katowicach zostanie zorganizowane otwarte spotkanie topowych twórców piosenek, artystów, producentów z całego świata. Silesia Wrirting Camp to szansa dla początkujących songwriterów i pasjonatów pragnących poznać tajniki produkcji muzycznej i dać się poznać słuchaczom. To również wspólna praca nad nad kompozycjami. Wszystko to pod czujnym okiem wyjątkowych gości! Jakich? O tym w poniższym, krótkim tekście.

Nowy talent na horyzoncie: Kasia Chałdaś! - Zespoły i Artyści

Jakiś czas temu w serwisach streamingowych miał swoją premierę utwór, którym powinny zainteresować się wszystkie media. Dlaczego? Z kilku powodów! To debiutancki singiel. Napisany i skomponowany przez młodą artystkę z Kozienic w ciągu jednego wieczora. I zaśpiewany anielskim, ciepłym, kojącym głosem. „With You”. Tak. Od teraz wielu słuchaczy zapragnie spędzać czas „z Tobą”, a konkretniej z Twoją muzyką Kasiu Chałdaś.

"Detektyw: Kraina nocy" – Coś za ciepło na tym mrozie… - Seriale

„Jodie Foster jako policjantka gdzieś w małym, fikcyjnym, odciętym od świata, miasteczku na Alasce mierzy się z traumą i najtrudniejszym śledztwem w całej karierze”. Wystarczy takie zdanie, aby fani „Milczenia Owiec” zacierali rączki. Ale „Kraina nocy” to nie sequel rzeczonego thrillera, a kolejny miniserial osadzony w uniwersum „Detektywa”. Po wszystkich, sześciu odcinkach można dojść tylko do jednego wniosku: niepotrzebnie osadzony. Bo o ile prolog zapowiada prawie wybitny kawał telewizji, tak już finał sprawia, że wszystko odmarza…

 -

Odwiedzin: 538

Autor: aragorn136Recenzje książek

Komentarze: 3

"Droga Królów" – Niech Cię Burza Sanderson! - Recenzje książek

W pierwszym tygodniu od premiery znalazła się na 7. miejscu listy bestsellerów The New York Times. Zdobyła nagrodę Davida Gemmella Legend Award dla najlepszej powieści fantasy. Każdy fan gatunku musi ją znać i przeczytać od deski do deski – jak pewna Polka, która to uczyniła w dwa dni (!). Po takich rekomendacjach oraz informacjach decyzja o pójściu „Drogą Królów” jest oczywista. I co z tego, że na rynku wydawniczym jest wiele nowości – lepiej zmierzyć się z dawniejszą, 1000-stronicową, wychwalaną powieścią Brandona Sandersona. I niestety… Oj ciężka to była lektura… Ani ona wybitna, ani wciągającą swoją intrygą. Rzekłem to na wstępie Ja – Przemek „Aragorn” Jankowski, który w różnych królestwach już bywał.

"Bez słów", ale z energią! Nowa i melodyjna piosenka od Cheap Tobacco! - Zespoły i Artyści

Zespół Cheap Tobacco podąża własną, niezależną muzyczną ścieżką, unikając kompromisów brzmieniowych, konsekwentnie realizując swoją wizję tworzenia muzyki. Wymykają się schematom, łącząc niekiedy skrajne gatunki muzyczne w całość. Charyzmatyczna wokalistka i zawsze szukający świeżych dźwięków muzycy z Cheap Tobacco to ogniste połączenie nieokiełznanej energii i melodyjnych piosenek. Właśnie taki jest najnowszy utwór zespołu - ,,Bez słów”.

Artykuły z tej samej kategorii

 -

Odwiedzin: 325

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

"Kos" – Gdzie generał, co chłopa szanował? O tu! - Recenzje filmów

„Pierwszy krok do zrzucenia niewoli to odważyć się być wolnym, pierwszy krok do zwycięstwa – poznać się na własnej sile” – przekonywał głośno Tadeusz Kościuszko. Pewni twórcy wzięli sobie drugą część tego cytatu mocno do serca. Jako pierwsi zdecydowali się zrealizować w Polsce film o wielkim bohaterze narodowym bez grama martyrologii, za to z wyraźnymi inspiracjami kinem Quentina Tarantino. Czy aby owa sztuka ich nie przerosła? Jaki jest „Kos”?

 -

Odwiedzin: 276

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

"W nich cała nadzieja" – "ARTUR" i Ewa (!) - Recenzje filmów

„Z kinem fantastyko-naukowym w Polsce od dawna nie jest za dobrze proszę państwa, to temat martwy, przysypany grubą warstwą gliny” – powiedziałby zapewne jakiś sędziwy profesor w trakcie wykładu z filmoznawstwa. Po obejrzeniu „W nich cała nadzieja” sprostowałby to stwierdzenie następującymi słowami: „przepraszam, myliłem się”. Bo ten pełnometrażowy debiut Piotra Biedronia, choć zrealizowany za niewielkie pieniądze, stanowi wyraźny zwrot w tym kierunku. Nie jest propozycją dla fanów dynamicznej akcji i tzw. blockbusterów. Ale koneserzy kina kameralnego, stojącego na swoich nogach, opartego na relacji dwojga bohaterów – dziewczyny i robota, powinni być zadowoleni.

 -

Odwiedzin: 433

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 3

"Godzilla Minus One" – Uciekać czy się pokłonić? - Recenzje filmów

Mówili: idź do kina na „Napoleona”. Nie posłuchałem. Zamiast cesarza Francji, wybrałem króla potworów. W niedalekiej przyszłości nadejdzie jeszcze sposobność, aby w dłuższej, 4-godzinnej wersji zmierzyć się z wielkością i kontrowersyjnością Bonapartego, i ostatecznie ocenić jakość filmu i aktorski popis (?) J. Phoenixa. Tymczasem na arenę wchodzi On – Godzilla. W 37 obrazie z ze słynnej japońskiej serii wygląda tak przerażająco i jednocześnie dostojnie, że nic tylko bić brawa albo strzelać z największych dział (cel: zabicie bestii lub oddanie hołdu). „Godzilla Minus One” to bowiem produkcja za skromne 15 mln dolarów, która zawstydza hollywoodzkie blockbustery o tej samej legendzie i ikonie japońskiej kultury. Widowisko kameralne, gdzie ważniejszy jest czynnik ludzki i metafora powojennych traum.

 -

Odwiedzin: 703

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 1

"Chłopi" – Wsi anielska, wsi diabelska - Recenzje filmów

„Cepelia, w której maczała swoje paluchy Sztuczna Inteligencja, malując każdą scenę w męczące oczy barwy”. Mniej więcej to sądzi o nowej adaptacji „Chłopów” Władysław Reymonta pewien znany krytyk filmowy. Powinien on uderzyć się w pierś i obejrzeć tę animację raz jeszcze. Tak, to ludowe rękodzieło, ale o dużej wartości artystycznej – choć bliskie książkowym opisom, to jednak na swój sposób uwspółcześnione, pozbawione kurzu osiadłego na dawnej księdze. Gdy kilka lat temu ponad 100 malarzy zabrało się do skrupulatnej pracy z pędzlem w dłoniach, to jeszcze nikt nie wiedział, że AI aż tak rozwinie się w roku 2023. Można zapytać po co? Czyż nie lepiej, aby powstał „zwykły” film fabularny bez tej otoczki? Nie, bo taki już nakręcono, a owa forma tylko dodała magii i innej, niepokojącej namacalności.

"Resident Evil: Witajcie w Raccoon City" – Shitty, Pasty - Recenzje filmów

Są takie dni w życiu, gdy od samego już przebudzenia wiemy, że nie będą to dobre dni: za oknem paskudna poniedziałkowa pogoda z zacinającym deszczem, głowa trochę pobolewa, ponieważ poprzedniego wieczoru przyszło nam wychylić o jeden kieliszek za dużo na spotkaniu ze znajomymi, woda w czajniczku gotuje się tyle czasu, że aż sprawdzamy czy się przypadkiem nie przypala, woda pod prysznicem z kolei, w zależności od regulacji, albo parzy nasze plecy niczym iskry z kuźni Hefajstosa, albo zamraża naszą skórę niczym cios od Sub-Zero. Mimo to, przygotowujemy się dzielnie do wyjścia, choć wiemy doskonale, że w pracy już ostrzą sobie na nas kły kierownicy wyższego szczebla czy brygadziści...

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2024 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.613

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję