O nasArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
Informacje o artykule
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
aragorn136 (4588 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
3 802
Czas czytania:
4 160 min.
Kategoria:
Autorzy/pisarze
Autor:
aragorn136 (4588 pkt)
Dodano:
2434 dni temu

Data dodania:
2012-07-26 21:21:57

 

         700 lat później

 

         PLENER. WŁOCŁAWEK. ULICA OKRZEI - DZIEŃ

 

          Na głównej, przejazdowej ulicy we Włocławku, mnóstwo aut

          porusza się w żółwim tempie. Na wielkim ekranie-banerze

          pojawia się data: 7 czerwca 2010 roku, a poniżej godzina 15.

          00.

 

          Wśród pojazdów widać stary, zielony samochód marki Tipo.

 

          WNĘTRZE. AUTO - DZIEŃ

 

          Za kierownicą siedzi MICHAŁ - młody około 23 letni brunet. Ma kręcone

          włosy, ubrany w niebieską koszulkę z krótkim rękawem i

          dziurawe dżinsy. Obok niego widać, namiętnie żującą gumę do

          żucia, MONIKĘ, chudą blondynkę z gołym pępkiem - widocznym, dzięki

          krótkim różowym spodenkom i przewiewnej żółtej bluzce.

 

                              MONIKA

                       (głowę ma pochyloną, gra w jakąś

                        grę na komórce)

                    Co te samochody tak wolno jadą? Weź

                    je kurna wyprzedź.

 

                              MICHAŁ

                    Monia, jedziemy w korku.

 

                              MONIKA

                    Aaaaa, no tak. Nie zauważyłam.

 

          Monia patrzy przez przednią szybę, marszczy czoło i robi

          głupią minę. Długi, lekko spiczasty nos, a na lewym poliku duży

          pieprzyk, sprawiają, że wygląda jak Marylin Monroe po przeszczepie

          twarzy Joli Rutowicz.

 

          Dziewczyna ma bardzo skupioną minę, znowu gra w swoją

          ulubioną grę: Milionerzy.

 

                              MONIKA

                    Michał?

 

                              MICHAŁ

                    Co tam Moniuś?

 

                              MONIKA

                    Znowu mam problem w Milionerach.

                    Takie te pytania trudne. Posłuchaj

                    uważnie: jak miała na imię

                    przyjaciółka Bolka i Lolka? a) Ala

                    b) Tola c) Agnieszka d) Ewa

 

                              MICHAŁ

                    Tola.

 

                              MONIKA

                    Dziękuję. Mam już sto złotych.

 

          Nagle chłopak hamuję. Szarpnięcie. Komórka wylatuje

          dziewczynie z dłoni i spada pod siedzenie. Michał trąbi. Po

          jego twarzy, na której widać gniewny grymas, spływa pot.

 

                              MICHAŁ

                    Jak jedziesz baranie!

 

                              MONIKA

                    Spokojnie misiu. Nie denerwuj się.

 

          Monia próbuje odszukać komórkę.

 

                              MONIKA

                    Kurczę, nie zdążyłam odczytać

                    pytania za pięćset złotych.

 

                              MICHAŁ

                    Też mi problem.

 

                              MONIKA

                    Dla mnie to jest problem. Chociaż

                    większy był, gdy zaginął mój

                    pluszak od ciebie.

 

           Sczupła blondynka nadal stara się dosięgnąć swoją zgubę.

 

                              MONIKA

                    Nie mogę się schylić.

 

                              MICHAŁ

                    Odepnij pas.

 

                              MONIKA

                    Dzięki misiu.

 

          Monia całuje chłopaka w policzek. Odpina pas. Maca pod

          siedzieniem i odnajduje różowy telefon marki Nokia.

 

                                                                                             PRZEJŚCIE DO:                           

 

          WNĘTRZE. KORYTARZ. WYŻSZA SZKOłA HUMANISTYCZNA - DZIEŃ

 

          Przez korytarz biegnie Michał, nerwowo zerka na zegarek. Na

          ścianie wiszą ogłoszenia, plakaty, kalendarz. W lewej dłoni

          trzyma czarną teczkę z papierami. Nieoczekiwanie otwierają

          się drzwi od męskiej toalety. Chłopak zostaje uderzony i jak

          długi pada na podłogę.

 

                              GŁOS (OFF)

                    Niech to złamana motyla noga. Nic

                    się panu nie stało?

 

          Przed chłopakiem pochyla się wysoki, około 50 letni

          mężczyzna. To pan MAREK - wykładowca biologii. Podaje

          dłoń chłopakowi i pomaga wstać.

 

                              MICHAŁ

                    Dzień dobry panie profesorze. Na

                    szczęście jestem w jednym kawałku.

 

                              MAREK

                    Oo. To ty. Witam. Tak wyrosłeś i

                    zmężniałeś, że cię nie poznałem. Co

                    u ciebie? Gdzie tak pędzisz jak

                    gazela?

 

                              MICHAŁ

                    Na randkę z panią Antoniną. Piszę u

                    niej pracę dyplomową.

 

                              MAREK

                    Współczuję ci chłopaku. To

                    wymagająca babka. Wpadłeś jak

                    śliwka w kompot.

 

                              MICHAŁ

                         (uśmiecha się)

                    Lubię sporty ekstremalne.

 

                              MAREK

                    Zatem powodzenia. Nie będę cię

                    dłużej zatrzymywał. Pozdrów mamę.

 

                              MICHAŁ

                    Dziękuję.

 

          Podają sobie dłonie. Profesor odchodzi w stronę windy.

 

 

          WNĘTRZE. POKÓJ PROMOTORKI

 

          Przy biurku, na drewnianym krześle siedzi chuda, wysoka,

          lekko zgarbiona i pochylona postać. Coś czyta. Ma włosy upięte

          w kok, zielony sweter, na orlim nosie wielkie okulary o

          grubych szkłach. Na biurku stoi ciężki monitor CRT. Obok mała doniczka

          z kaktusem i tabliczka z nazwiskiem: prof. ANTONINA SZPAK. Naprzeciwko siedzi

          lekko speszony chłopak.

 

                              ANTONINA

                         (skrzeczącym głosem)

                    Panie Michale. Co mi pan tu

                    przynosi? Jakieś kilkanaście stron

                    tekstu pobranego z internetu? Musi

                    pan się lepiej postarać.

 

                              MICHAŁ

                    Ależ pani profesor. Część tych

                    informacji napisałem sam. Inne

                    intensywnie szukałem. Noce nie

                    przespane, oczy się kleiły.

 

          Antonina odkłada papiery. Zdejmuje okulary i pokazuje palcem

          na swoje oko.

 

                              ANTONINA

                    Jedzie mi tu czołg?

 

                              MICHAŁ

                         (zdziwiony)

                    Słucham?

 

          Pani profesor wstaje z miejsca i wyrzuca wszystkie papiery

          do kosza.

 

                              MICHAŁ

                         (jeszcze bardziej zdziwiony)

                    Co pani profesor robi? Ja się tak

                    napracowałem.

 

                              ANTONINA

                    Napracował się pan, ale chyba w

                    łóżku ze swoją dziewczyną.

 

          Poliki chłopaka przybierają barwę dojrzałego pomidora. Oczy

          powiększają się, po policzku spływa pot. Na czole widać

          wyraźny siniak. Nic nie mówi. Antonina siada.

 

                              ANTONINA

                    Dobra praca dyplomowa wymaga

                    poświęceń. Szczególnie gdy ja

                    jestem promotorem. Wybrał pan

                    temat: "Szlakiem Pomników Przyrody

                    po Wybranych Parkach Narodowych

                    Południowej Polski" i myślał pan,

                    że poszpera w internecie i to

                    wszystko? Wbrew temu co większość

                    osób sądzi, ten kierunek nie jest

                    prosty. Co pana skłoniło do

                    podjęcia studiów na Ochronie

                    Środowiska?

 

                              MICHAŁ

                         (cichym głosem)

                    Kocham przyrodę.

 

                              ANTONINA

                    I ta miłość pomoże panu w napisaniu

                    dobrej pracy dyplomowej?

 

                              MICHAŁ

                    Chciałbym by współpraca z panią

                    dobrze się układała.

 

                              ANTONINA

                    Czy ma pan auto i dobry aparat

                    fotograficzny?

 

                              MICHAŁ

                    Tak.

 

                              ANTONINA

                    W takim razie musi pan osobiście

                    udać się do tych parków. Porobić

                    wiele dobrych zdjęć, coś napisać na

                    miejscu. Poobserwować. Proponuję

                    zacząć od Puszczy Niepołomickiej.

                    Spotkamy się za dwa tygodnie.

                    Liczę, że wówczas moje oczy ujrzą

                    coś więcej niż wklejone gotowe

                    teksty. Do zobaczenia.

 

          Michał z niezbyt zadowoloną miną podnosi się i kieruje w

          stronę drzwi. Odwraca głowę.

 

                              MICHAŁ

                    Do widzenia.

 

          WNĘTRZE. SKLEP Z TANIMI CIUCHAMI

 

          Mała, ciasna przymierzalnia. Niska blondynka zakłada

          przechodzoną różową koszulkę na ramiączka. W kieszeni spodni

          wibruje telefon komórkowy. Dziewczyna wyjmuje go i naciska

          zielony przycisk.

 

                              MONIKA

                         (przez telefon)

                    Halo?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Hej Monia. Mam nadzieję, że nie

                    wyrzucili cię z żadnego z tych

                    sklepów?

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    Nie. Byłam dziś bardzo grzeczna.

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Mam dla ciebie dwie wiadomości.

                    Dobrą i złą. Którą chcesz usłyszeć

                    jako pierwszą?

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    Dobrą.

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Jedziemy na wycieczkę.

 

                              MONIKA

                         (przez telefon)

                    Super. A zła?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Ale nie nad jezioro Czarne, tylko

                    do Niepołomic.

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    A gdzie to jest?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Daleko. Weź woreczki foliowe.

 

          Na twarzy dziewczyny pojawia się grymas niezadowolenia.

 

         4 dni później

 

          PLENER. SZOSA - RANEK

 

          Pustą drogą jedzie zielony fiat marki Tipo. Po lewej liczne

          pola uprawne, po prawej lasy.

 

          WNĘTRZE. AUTO - RANEK

 

          Monia, ubrana w nową, różową bluzkę, siedzi zapatrzona

          w wyświetlacz swego telefonu. Jej chłopak skupiony jest na jeździe.

          Na tylnym siedzeniu leży aparat fotograficzny marki Sony, koc, butelka

          wody mineralnej i mapa. W radiu grają przebój Seweryna Krajewskiego:

          "Czemu pędzę wciąż przed siebie?"

 

          Na liczniku prędkość 110km/h. Przez przednią szybę widać

          szosę i mijane auta.

 

 

                              MONIKA

                    Jak miał na imię Łokietek, jeden z

                    władców Polski? a)Roman b) Henryk

                    c) Michał d) Władysław

 

                              MICHAŁ

                    Jaka kasa za poprawną odpowiedź?

 

                              MONIKA

                    Pięćset zeta.

 

                              MICHAŁ

                    Nieźle Monia. Poradziłaś sobie sama

                    z pytaniem za stówę.

 

                              MONIKA

                    Nie śmiej się ze mnie. Nie jestem

                    aż taka głupia!

 

                              MICHAŁ

                    Władysław.

 

                              MONIKA

                    Co?

 

                              MICHAŁ

                    Poprawna odpowiedź.

 

                              MONIKA

                    Acha. Senkju Majkel.

 

          Dziewczyna kładzie dłoń na kolanie chłopaka.

 

          PLENER. POBOCZE - DZIEŃ

 

          Michał przegląda, rozłożoną na masce auta, mapę. Jego

          krótkie, hawajskie spodenki powiewają na wietrze, a zielona koszulka

          z karykaturą premiera Tuska upiększa klatkę piersiową.

 

          Obok w rowie kuca dziewczyna. Wymiotuje.

 

                              MICHAŁ

                    Mówiłem, żebyś zabrała woreczki.

                    Teraz muszę się co kilkanaście

                    minut zatrzymywać. Przynajmniej na

                    spokojnie przejrzę mapę zanim ty

                    przeczyścisz swój żołądek.

 

          Po chwili Monia podnosi się. Obciera twarz chusteczką. Blada

          jak ściana, idzie chwiejnym krokiem w kierunku chłopaka.

          Dżinsowe spodenki uwypuklają ponętne kształty jej

          pośladków, na nogach ma sandały.

 

                              MONIKA

                    Po co ja się

                    zgodziłam na tą wycieczkę.

 

                              MICHAŁ

                    Oj Monia, Monia. Ja cię na siłę nie

                    ciągnąłem. Ale zobaczysz. Jak

                    dojedziemy, to zaraz poczujesz

                    się lepiej. Zrobimy sobie kilka

                    zdjęć. Poleżymy na kocyku. Będzie

                    miło.

 

                              MONIKA

                    Akurat!

 

                              MICHAŁ

                    Jak zwykle trudno ci dogodzić.

                    Napij się wody, nie przeszkadzaj.

 

          Dziewczyna siada do samochodu. Odkręca wodę mineralną.

          Szybko i łapczywie pije.

 

                              MICHAŁ

                         (cichym głosem do siebie)

                    Kurwa mać. Coś tu nie tak. Chyba

                    skręciłem w złą drogę. Akurat

                    wczoraj musiał mi się popsuć GPS. W

                    mordę.

 

                              MONIKA

                    Co tam mruczysz pod nosem?

 

                              MICHAŁ

                    Zgubiliśmy się!

 

                              MONIKA

                         (zachłystuje się wodą,

                         kaszle)

                    Że co!?

 

                              MICHAŁ

                    Spokojnie. Pojedziemy prosto. Może

                    będzie jakieś gospodarstwo i

                    spytamy o drogę.

 

          Chłopak zwija mapę. Wsiada za kierownicę. Odpala. Cisza.

          Silnik nie reaguje. Przekręca jeszcze raz kluczykiem. Cisza.

 

                              MONIKA

                    Błagam misiu. Powiedz, że to jakiś

                    żart.

 

          Michał wychodzi. Otwiera maskę. Mija kilkanaście sekund.

          Zamyka ją z hukiem.

 

                              MICHAŁ

                         (opanowanym, aczkolwiek lekko

                         zdenerwowanym głosem)

                    Dalej idziemy pieszo.

 

          PLENER. WIOSKA - DZIEŃ

 

          W bliskiej odległości od siebie stoi kilka rozwalających się

          drewnianych chat oraz stara obora i mała szopa. Na środku

          podwórza widać studnię. Wszystko zarośnięte krzakami

          jarzębiny. Wioska wygląda na niezamieszkaną.

 

          WNĘTRZE. CHATA - DZIEŃ

 

          Przy długiej ławie, ustawionej na środku obszernej izby, na

          skrzypiącym stołku, siedzi brodaty, niski, gruby, bosy

          facet. Ubrany jest w pożółkłą wyciągniętą koszulę i szare

          portki. Obgryza kość kurczaka. Po dłoniach spływa mu

          tłuszcz.

 

          Pod oknem leży skulony czarny pies-kundel. Nagle podrywa

          mordę. Stają mu uszy. Zaczyna szczekać. Ktoś głośno puka do

          drzwi.

 

          Mężczyzna wstaje.

 

                              CHłOP

                    Cisej Muzyn. Kogo tam licho

                    niesie?

 

          Podchodzi do drzwi. Uchyla lekko. Patrzy.

 

                              CHŁOP

                    Jezusińku drogi. Kto wy? Muzyn,

                    cisej mówie!

 

          Naprzeciwko stoi chłopak i dziewczyna. Oboje zmęczeni.

 

                              MICHAŁ

                    Dzień dobry. Czy mógłby pan nam

                    jakoś pomóc? Nasze komórki nie mają

                    tu zasięgu. Auto nawaliło. Czy ma

                    pan telefon? Co to za wieś? Nie ma

                    jej na mapie.

 

                              CHŁOP

                         (bardzo zdziwiony)

                    Wejdźta.

 

          Otwiera szeroko drzwi. Pies warczy. Młodzi ludzie wchodzą

          niepewnym krokiem do środka. Chłopak trzyma zwinięty koc, na

          szyi ma zawieszony aparat. Pies zaczyna szczerzyć kły.

          Warczy.

 

                              CHŁOP

                    Nie bójta sie. Nic wam nie zrobi.

                    Murzyn cisej ci mówie! Cholero

                    jedna!

 

          Pies chowa się pod stary koc. Mężczyzna wysuwa dwa stołki

          spod ławy. Na ścianie widać czaszkę jelenia.

 

                              CHŁOP

                    Siadejta.

 

          Chłopak i dziewczyna siadają. Rozglądają się po izbie.

 

                              CHŁOP

                    Napijeta sie kozigo mlika?

 

                              MICHAŁ

                    Ja dziękuję. Nie przepadam.

 

                              MONIKA

                    A ja chętnie spróbuję.

 

          Mężczyzna wstaje. Znika w drugiej mniejszej izbie. Po kilku

          sekundach przynosi dzban i dwa metalowe kubki. Stawia

          wszystko na ławie. Nalewa mleka sobie i dziewczynie. Siada

          po drugiej stronie.

 

                              CHŁOP

                    Oo. Teraz my na spokojnie pogoduma

                    jak cłowiek z cłowiekim. Jakie imie

                    mota?

 

                              MICHAŁ

                    Ja Michał, a to moja dziewczyna

                    Monika.

 

          Chłop spogląda na Moniką. Oblizuje usta.

 

                              CHŁOP

                    Fajno z ciebie dziewucha.

 

                              MICHAł

                    A do pana jak można się zwracać?

 

          Dziewczyna lekko zarumieniona, próbuje koziego mleka. Ma

          odruchy wymiotne. Brodaty mężczyzna patrzy na nią z ogromnym

          zdziwieniem. Monika wstaje, wybiega z chaty, trzymając

          dłonie na ustach.

 

                              CHŁOP

                    Jezusińko drogi. Co jej? Nie

                    smakuje jej moje mliko?

 

                              MICHAŁ

                         (uśmiecha się)

                    Nie przyzwyczajona. W mieście nie

                    pije takich specjałów.

 

                              CHŁOP

                    Niepotsebnie jo zmiesał to mliko z

                    moją mazią.

 

                              MICHAŁ

                    Jaką mazią? Zresztą nieważne.

                    Dowiem się w końcu jak ma pan na

                    imię?

 

                              CHŁOP

                    Godej do mnie Maciej.

 

                              MICHAŁ

                    Sami tu mieszkacie Macieju?

 

          Z zewnątrz słychać nieprzyjemne odgłosy.

 

                              MACIEJ

                    Samiuteńki jak kołek. Wsystko

                    pomarło albo powyjezdzało do

                    miasta. Łod casu do casu odwiedzi

                    mnie mój kuzyn.

 

                              MICHAŁ

                    Jak sie nazywa ta wieś?

 

                              MACIEJ

                    Jesteśta w Klekotach.

 

                              MICHAŁ

                    Jak daleko stąd do Puszczy

                    Niepołomickiej?

 

                              MACIEJ

                    Pieso tsa isć jakieś pół dnia.

 

                              MICHAŁ

                    Wspominałem, że nawalił mój samochód

                    i ...

 

                              MACIEJ

                    A mi wcoraj pies nawalił duzą kupe.

                    Sie tak zesroł.

 

                              MICHAŁ

                        (zdenerwowany)

                    ... Więc popsuło mi się auto. Komórka

                    nie działa, bo brak zasięgu.

 

                              MACIEJ

                    Moja komórka stoi. Nawet najwięksy

                    wicher jej nie zdmuchnął.

 

                              MICHAŁ

                    Fajnie, ale może wróćmy do

                    moich problemów. Gdzie mogę znaleźć

                    jakiegoś najbliższego mechanika?

 

                              MACIEJ

                    Ło, chłopoku. Daleko. Dwa dni drogi

                    pieso.

 

                              MICHAŁ

                    Szkoda, że nie masz telefonu,

                    Macieju.

 

                              MACIEJ

                         (uśmiecha się szeroko

                         pokazując dziurawe zęby)

                    Ale za to mom konika i wóz.

 

                              MICHAŁ

                    Podwieziesz nas? Zapłacimy.

 

                              MACIEJ

                    Do mechanika?

 

                              MICHAŁ

                    Nie, na teren parku.

 

                              MACIEJ

                    Usykuje wóz i wydoje koze.

 

                              MICHAŁ

                    A po co?

 

                              MACIEJ

                    Mliko weźmim.

Galeria zdjęć - Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga

Temat / Nick:

Treść komentarza:

4 (16)

kriswolf
2216 dni temu

Fajny pomysł z fantazją, są też wątki chumorystyczne. Czytałem z zaciekawieniem.
Dodaj opinię do tego komentarza

3 (21)

PawellZ
1986 dni temu

Lubie wracac na ta strone ale musze przyznac ze ciezko bylo ja znalezc w google, byla gdzies na 2 stronie. Przydalo by sie jej pozycjonowanie polecam wpisac w google :
seo porady
i na 1 blogu znajdziesz ciekawy i darmowy sposob na podniesienie pozycji w wyszukiwarkach
Dodaj opinię do tego komentarza

2 (22)

Co dalej?
2216 dni temu

Ciekawe zakończenie, wszystko może się wydarzyć i to w bardzo interesującej formie. Dobry pomysł, pomieszanie starożytności z nowoczesnością. Nie wiem tylko czy tak dokładne dane np. miasto w teraźniejszości, ale to ma być scenariusz. Sporo pracy nad takim scenariuszem.
Dodaj opinię do tego komentarza

Więcej artykułów od autora aragorn136

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 2 dni temu

liczba odwiedzin: 56

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 7 dni temu

liczba odwiedzin: 57

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 2464 dni temu

liczba odwiedzin: 3592

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 1869 dni temu

liczba odwiedzin: 4485

Polecamy podobne artykuły

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 2434 dni temu

liczba odwiedzin: 2253

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 2071 dni temu

liczba odwiedzin: 9755

autor:admin(5059 pkt)

utworzony: 2434 dni temu

liczba odwiedzin: 5058

Teraz czytane artykuły

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga - Autorzy/pisarze

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część druga.

Pierwszy teaser "Star Wars: The Last Jedi"! - Artykuły o filmach

14 kwietnia 2017. Oto jest! Pierwsza zapowiedź oczekiwanego na całym świecie VIII epizodu „Gwiezdnych wojen” pt. „Ostatni Jedi”. Swoją premierę miała na Celebration w Orlando (spotkanie fanów sagi). Co więcej, zaprezentowano także oficjalny plakat filmu. Teaser jest tajemniczy, czuć Moc! A jak Wam się podoba? Czy Rian Johnson nakręcił lepszą część niż J. J. Abrams? Tego dowiemy się już 14 grudnia, kiedy film wejdzie na ekrany polskich kin.

Jestem z miasta... - Intrygujące

Ile osób może tak o sobie powiedzieć? Zapewne wiele. A ile miast jest w Polsce? Jakiej są wielkości i jakie wymagania musi spełnić miejscowość, by stać się miastem?

Odwiedzin: 102724

Autor: PaMTradycje

Przesądy – najciekawsze, najpopularniejsze, najważniejsze - Tradycje

Czy przesądy wpływają na nasze życie? Czy wierzymy w przesądy i czy się spełniają. Na co powinniśmy zwracać uwagę by uchronić się od zła i przyciągnąć dobro?

Genetyka nie kłamie – przodkowie sprzed tysięcy lat wśród nas - Człowiek

Grupa badawcza studiująca DNA człowieka sprzed prawie 8 tysięcy lat żyjącego na terenie wschodniej Rosji odkryła, że dwie kobiety były spokrewnione ze współczesnymi ludźmi zamieszkującymi daleki i zimny obszar dzisiejszej Azji.

Odwiedzin: 172686

Autor: PaMDom i ogród

Bojler elektryczny, najbardziej ekonomiczne ustawienie i ogrzanie wody - Dom i ogród

Jaką temperaturę ustawić na termostacie bojlera, aby zminimalizować opłaty za prąd? Opiszemy kilka ważnych zasad związanych z oszczędna pracą bojlera. Zmniejsz swoje rachunki za prąd.

"Mateusz i Kamienny krąg" – Witajcie w Wislandii chłopcy! - Recenzje książek

„Polacy nie gęsi, swoje książki fantasy dla dzieci mają” – można sparafrazować słynne słowa Mikołaja Reja. I trzeba zaznaczyć, iż są to nie byle jakie książki. Wymienię tu m.in. „Za niebieskimi drzwiami” Marcina Szczygielskiego (jej ekranizację mogliśmy w listopadzie tego roku oglądać na ekranach kin) czy choćby wielopokoleniową „Akademią Pana Kleksa” Brzechwy. Do grona najlepszych baśniowych powieści dla najmłodszych bez chwili wahania zaliczę też debiut urodzonego w Skępem na Kujawach Krzysztofa Niedziałkowskiego.

Odwiedzin: 702

Autor: pjLudzie kina

Roland Emmerich – Master of Disaster - Ludzie kina

Bądźmy szczerzy. Pan Zagłady, czyli pochodzący z Niemiec Roland Emmerich to nie drugi Coppola ani Kubrick. Stylistycznie i rzemieślniczo bliżej mu do Michaela Baya. Jego filmy to bardziej popis nieskrępowanej wizualnie wyobraźni i efektów CGI niż głębokie fabularnie dzieła. I dobrze. Taka rozrywka też jest widzom potrzebna. I choć kolejny „Dzień Niepodległości” zebrał multum średnich i słabych opinii od profesjonalnych krytyków, kinomani i tak tłumnie „atakowali” multipleksy.

"Królestwo" – Szczury ciemności - Recenzje książek

Jakub Szapiro – to nazwisko budziło grozę i podziw. Kiedyś był „królem”. Inni schodzili mu z drogi. Kłaniali się w pas. Dziś jest wrakiem człowieka. Mężczyzną pogrążonym w głębokiej apatii. Dziś leży w zimnie, w nieustającej trwodze. I tylko jedna osoba go nadal kocha. Tylko jedna kobieta trzyma nad nim pieczę. Razem są jak zwierzęta nocy, jak szczury ciemności. Świat ukazany w powieści „Królestwo” Szczepana Twardocha nie jest taki jak dawniej. To gruzowisko, gdzie sprawiedliwość jest najśmieszniejszą ze wszystkich fikcji, w jakie ludzie pragną wierzyć.

Tajemnice Wyspy Wielkanocnej - Niewiarygodne, niewyjaśnione

Od setek lat naukowcy głównego nurtu powtarzają, że w historii Ziemi nigdy nie istniała wysoko zaawansowana technicznie supercywilizacja. Jednakże poszukiwania niezależnych badaczy wskazują na coś zupełnie odmiennego. Jak wykaże w niniejszym artykule, na Wyspie Wielkanocnej kilka tysięcy lat temu działy się rzeczy nie z tej Ziemi.

Człowiek pochodzi od gadów - Intrygujące

W kręgach akademickich przyjął się pogląd, iż człowiek pochodzi od małp. Jednak gdy skrupulatnie przeanalizujemy poszczególne cechy ludzkiego ciała, okazuje się, że w pewnych przypadkach zdecydowanie bliżej jest nam do gadów.

Orzechy piorące w trosce o styl eko w Waszym domu - Dom i ogród

Żyj w stylu eko! Orzechy piorące od jakiegoś czasu królują na naszym rynku, będąc świetną alternatywą dla używanej codziennie domowej chemii. Całkowicie naturalne, organiczne, biodegradowalne – mogą stać się idealnym, ekologicznym detergentem. Jesteście ciekawi, skąd pochodzą i jak wszechstronne zastosowanie mogą mieć w domu?

Odwiedzin: 1937

Autor: pjLudzie kina

Guillermo del Toro i jego wyobraźnia bez granic - Ludzie kina

Są twórcy filmów, dla których słowo niemożliwe nie istnieje. Są ludzie, którzy mając w sobie duszę dziecka, przenoszą na duży ekran opowieści z pogranicza jawy i snu. Takim człowiekiem jest Meksykanin Guillermo del Toro.

Zagadka gwiezdnych szybów Wielkiej Piramidy w Gizie – część 1 - Niewiarygodne, niewyjaśnione

Stare egipskie przysłowie mówi – „Człowiek lęka się czasu, a czas lęka się piramid”. Od wieków piramidy wywołują burzę w środowisku naukowym. Egiptolodzy, archeolodzy czy paleoastrolodzy wciąż poszukują jednoznacznej odpowiedzi na to: jak zbudowano piramidy, kiedy je wzniesiono oraz do czego miały służyć. Lecz najbardziej trapiącym pytaniem jest jednak to, kto wzniósł te kolosalne budowle na płaskowyżu w Gizie z taką precyzją około 2500 roku p.n.e. w czasach kiedy to panował drugi faraon IV dynastii Chufu (gr. Cheops).

Wiersz "Między płatkami śniegu" – gorące uczucie w mroźnej krainie - Autorzy/pisarze

Kolejne dzieło młodego poety to opowieść o uczuciu tlącym się między dwojgiem ludzi. Uczuciu gorącym, mimo przeszywającego zimna.

Odwiedzin: 8929

Autor: PaMDom i ogród

Żywa choinka na święta Bożego Narodzenia - Dom i ogród

Czym należy się kierować podczas zakupu żywej choinki na Boże Narodzenie?

Odwiedzin: 3106

Autor: pjZabawne

SA Wardęga: odważny i oryginalny sposób na nudę - Zabawne

Co robi w wolnym czasie współczesna polska młodzież? Jakie ma hobby? Dla jednych istnieją tylko imprezy, inni z kolei przesiadują pod budką z piwem, jeszcze inni rozwijają jakiś konkretny talent (nie mamy tu na myśli wypicie alkoholu na czas). Są również tacy, którzy … no właśnie, których trudno zakwalifikować do powyższych kategorii.

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 2 dni temu

liczba odwiedzin: 56

autor:Filmaniak01(443 pkt)

utworzony: 3 dni temu

liczba odwiedzin: 34

autor:aragorn136(4588 pkt)

utworzony: 7 dni temu

liczba odwiedzin: 57

autor:Ahyrion(1 pkt)

utworzony: 7 dni temu

liczba odwiedzin: 131

autor:Daniel Drozdek(538 pkt)

utworzony: 341 dni temu

liczba odwiedzin: 732

autor:Daniel Drozdek(538 pkt)

utworzony: 328 dni temu

liczba odwiedzin: 784

autor:Daniel Drozdek(538 pkt)

utworzony: 313 dni temu

liczba odwiedzin: 494

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2019 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.161

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję