O nasArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
Informacje o artykule
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
aragorn136 (6748 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
4 105
Czas czytania:
4 466 min.
Kategoria:
Autorzy/pisarze
Autor:
aragorn136 (6748 pkt)
Dodano:
2737 dni temu

Data dodania:
2012-07-26 21:21:57

 

         700 lat później

 

         PLENER. WŁOCŁAWEK. ULICA OKRZEI - DZIEŃ

 

          Na głównej, przejazdowej ulicy we Włocławku, mnóstwo aut

          porusza się w żółwim tempie. Na wielkim ekranie-banerze

          pojawia się data: 7 czerwca 2010 roku, a poniżej godzina 15.

          00.

 

          Wśród pojazdów widać stary, zielony samochód marki Tipo.

 

          WNĘTRZE. AUTO - DZIEŃ

 

          Za kierownicą siedzi MICHAŁ - młody około 23 letni brunet. Ma kręcone

          włosy, ubrany w niebieską koszulkę z krótkim rękawem i

          dziurawe dżinsy. Obok niego widać, namiętnie żującą gumę do

          żucia, MONIKĘ, chudą blondynkę z gołym pępkiem - widocznym, dzięki

          krótkim różowym spodenkom i przewiewnej żółtej bluzce.

 

                              MONIKA

                       (głowę ma pochyloną, gra w jakąś

                        grę na komórce)

                    Co te samochody tak wolno jadą? Weź

                    je kurna wyprzedź.

 

                              MICHAŁ

                    Monia, jedziemy w korku.

 

                              MONIKA

                    Aaaaa, no tak. Nie zauważyłam.

 

          Monia patrzy przez przednią szybę, marszczy czoło i robi

          głupią minę. Długi, lekko spiczasty nos, a na lewym poliku duży

          pieprzyk, sprawiają, że wygląda jak Marylin Monroe po przeszczepie

          twarzy Joli Rutowicz.

 

          Dziewczyna ma bardzo skupioną minę, znowu gra w swoją

          ulubioną grę: Milionerzy.

 

                              MONIKA

                    Michał?

 

                              MICHAŁ

                    Co tam Moniuś?

 

                              MONIKA

                    Znowu mam problem w Milionerach.

                    Takie te pytania trudne. Posłuchaj

                    uważnie: jak miała na imię

                    przyjaciółka Bolka i Lolka? a) Ala

                    b) Tola c) Agnieszka d) Ewa

 

                              MICHAŁ

                    Tola.

 

                              MONIKA

                    Dziękuję. Mam już sto złotych.

 

          Nagle chłopak hamuję. Szarpnięcie. Komórka wylatuje

          dziewczynie z dłoni i spada pod siedzenie. Michał trąbi. Po

          jego twarzy, na której widać gniewny grymas, spływa pot.

 

                              MICHAŁ

                    Jak jedziesz baranie!

 

                              MONIKA

                    Spokojnie misiu. Nie denerwuj się.

 

          Monia próbuje odszukać komórkę.

 

                              MONIKA

                    Kurczę, nie zdążyłam odczytać

                    pytania za pięćset złotych.

 

                              MICHAŁ

                    Też mi problem.

 

                              MONIKA

                    Dla mnie to jest problem. Chociaż

                    większy był, gdy zaginął mój

                    pluszak od ciebie.

 

           Sczupła blondynka nadal stara się dosięgnąć swoją zgubę.

 

                              MONIKA

                    Nie mogę się schylić.

 

                              MICHAŁ

                    Odepnij pas.

 

                              MONIKA

                    Dzięki misiu.

 

          Monia całuje chłopaka w policzek. Odpina pas. Maca pod

          siedzieniem i odnajduje różowy telefon marki Nokia.

 

                                                                                             PRZEJŚCIE DO:                           

 

          WNĘTRZE. KORYTARZ. WYŻSZA SZKOłA HUMANISTYCZNA - DZIEŃ

 

          Przez korytarz biegnie Michał, nerwowo zerka na zegarek. Na

          ścianie wiszą ogłoszenia, plakaty, kalendarz. W lewej dłoni

          trzyma czarną teczkę z papierami. Nieoczekiwanie otwierają

          się drzwi od męskiej toalety. Chłopak zostaje uderzony i jak

          długi pada na podłogę.

 

                              GŁOS (OFF)

                    Niech to złamana motyla noga. Nic

                    się panu nie stało?

 

          Przed chłopakiem pochyla się wysoki, około 50 letni

          mężczyzna. To pan MAREK - wykładowca biologii. Podaje

          dłoń chłopakowi i pomaga wstać.

 

                              MICHAŁ

                    Dzień dobry panie profesorze. Na

                    szczęście jestem w jednym kawałku.

 

                              MAREK

                    Oo. To ty. Witam. Tak wyrosłeś i

                    zmężniałeś, że cię nie poznałem. Co

                    u ciebie? Gdzie tak pędzisz jak

                    gazela?

 

                              MICHAŁ

                    Na randkę z panią Antoniną. Piszę u

                    niej pracę dyplomową.

 

                              MAREK

                    Współczuję ci chłopaku. To

                    wymagająca babka. Wpadłeś jak

                    śliwka w kompot.

 

                              MICHAŁ

                         (uśmiecha się)

                    Lubię sporty ekstremalne.

 

                              MAREK

                    Zatem powodzenia. Nie będę cię

                    dłużej zatrzymywał. Pozdrów mamę.

 

                              MICHAŁ

                    Dziękuję.

 

          Podają sobie dłonie. Profesor odchodzi w stronę windy.

 

 

          WNĘTRZE. POKÓJ PROMOTORKI

 

          Przy biurku, na drewnianym krześle siedzi chuda, wysoka,

          lekko zgarbiona i pochylona postać. Coś czyta. Ma włosy upięte

          w kok, zielony sweter, na orlim nosie wielkie okulary o

          grubych szkłach. Na biurku stoi ciężki monitor CRT. Obok mała doniczka

          z kaktusem i tabliczka z nazwiskiem: prof. ANTONINA SZPAK. Naprzeciwko siedzi

          lekko speszony chłopak.

 

                              ANTONINA

                         (skrzeczącym głosem)

                    Panie Michale. Co mi pan tu

                    przynosi? Jakieś kilkanaście stron

                    tekstu pobranego z internetu? Musi

                    pan się lepiej postarać.

 

                              MICHAŁ

                    Ależ pani profesor. Część tych

                    informacji napisałem sam. Inne

                    intensywnie szukałem. Noce nie

                    przespane, oczy się kleiły.

 

          Antonina odkłada papiery. Zdejmuje okulary i pokazuje palcem

          na swoje oko.

 

                              ANTONINA

                    Jedzie mi tu czołg?

 

                              MICHAŁ

                         (zdziwiony)

                    Słucham?

 

          Pani profesor wstaje z miejsca i wyrzuca wszystkie papiery

          do kosza.

 

                              MICHAŁ

                         (jeszcze bardziej zdziwiony)

                    Co pani profesor robi? Ja się tak

                    napracowałem.

 

                              ANTONINA

                    Napracował się pan, ale chyba w

                    łóżku ze swoją dziewczyną.

 

          Poliki chłopaka przybierają barwę dojrzałego pomidora. Oczy

          powiększają się, po policzku spływa pot. Na czole widać

          wyraźny siniak. Nic nie mówi. Antonina siada.

 

                              ANTONINA

                    Dobra praca dyplomowa wymaga

                    poświęceń. Szczególnie gdy ja

                    jestem promotorem. Wybrał pan

                    temat: "Szlakiem Pomników Przyrody

                    po Wybranych Parkach Narodowych

                    Południowej Polski" i myślał pan,

                    że poszpera w internecie i to

                    wszystko? Wbrew temu co większość

                    osób sądzi, ten kierunek nie jest

                    prosty. Co pana skłoniło do

                    podjęcia studiów na Ochronie

                    Środowiska?

 

                              MICHAŁ

                         (cichym głosem)

                    Kocham przyrodę.

 

                              ANTONINA

                    I ta miłość pomoże panu w napisaniu

                    dobrej pracy dyplomowej?

 

                              MICHAŁ

                    Chciałbym by współpraca z panią

                    dobrze się układała.

 

                              ANTONINA

                    Czy ma pan auto i dobry aparat

                    fotograficzny?

 

                              MICHAŁ

                    Tak.

 

                              ANTONINA

                    W takim razie musi pan osobiście

                    udać się do tych parków. Porobić

                    wiele dobrych zdjęć, coś napisać na

                    miejscu. Poobserwować. Proponuję

                    zacząć od Puszczy Niepołomickiej.

                    Spotkamy się za dwa tygodnie.

                    Liczę, że wówczas moje oczy ujrzą

                    coś więcej niż wklejone gotowe

                    teksty. Do zobaczenia.

 

          Michał z niezbyt zadowoloną miną podnosi się i kieruje w

          stronę drzwi. Odwraca głowę.

 

                              MICHAŁ

                    Do widzenia.

 

          WNĘTRZE. SKLEP Z TANIMI CIUCHAMI

 

          Mała, ciasna przymierzalnia. Niska blondynka zakłada

          przechodzoną różową koszulkę na ramiączka. W kieszeni spodni

          wibruje telefon komórkowy. Dziewczyna wyjmuje go i naciska

          zielony przycisk.

 

                              MONIKA

                         (przez telefon)

                    Halo?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Hej Monia. Mam nadzieję, że nie

                    wyrzucili cię z żadnego z tych

                    sklepów?

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    Nie. Byłam dziś bardzo grzeczna.

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Mam dla ciebie dwie wiadomości.

                    Dobrą i złą. Którą chcesz usłyszeć

                    jako pierwszą?

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    Dobrą.

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Jedziemy na wycieczkę.

 

                              MONIKA

                         (przez telefon)

                    Super. A zła?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Ale nie nad jezioro Czarne, tylko

                    do Niepołomic.

 

                              MONIKA

                        (przez telefon)

                    A gdzie to jest?

 

                              MICHAŁ (OFF)

                    Daleko. Weź woreczki foliowe.

 

          Na twarzy dziewczyny pojawia się grymas niezadowolenia.

 

         4 dni później

 

          PLENER. SZOSA - RANEK

 

          Pustą drogą jedzie zielony fiat marki Tipo. Po lewej liczne

          pola uprawne, po prawej lasy.

 

          WNĘTRZE. AUTO - RANEK

 

          Monia, ubrana w nową, różową bluzkę, siedzi zapatrzona

          w wyświetlacz swego telefonu. Jej chłopak skupiony jest na jeździe.

          Na tylnym siedzeniu leży aparat fotograficzny marki Sony, koc, butelka

          wody mineralnej i mapa. W radiu grają przebój Seweryna Krajewskiego:

          "Czemu pędzę wciąż przed siebie?"

 

          Na liczniku prędkość 110km/h. Przez przednią szybę widać

          szosę i mijane auta.

 

 

                              MONIKA

                    Jak miał na imię Łokietek, jeden z

                    władców Polski? a)Roman b) Henryk

                    c) Michał d) Władysław

 

                              MICHAŁ

                    Jaka kasa za poprawną odpowiedź?

 

                              MONIKA

                    Pięćset zeta.

 

                              MICHAŁ

                    Nieźle Monia. Poradziłaś sobie sama

                    z pytaniem za stówę.

 

                              MONIKA

                    Nie śmiej się ze mnie. Nie jestem

                    aż taka głupia!

 

                              MICHAŁ

                    Władysław.

 

                              MONIKA

                    Co?

 

                              MICHAŁ

                    Poprawna odpowiedź.

 

                              MONIKA

                    Acha. Senkju Majkel.

 

          Dziewczyna kładzie dłoń na kolanie chłopaka.

 

          PLENER. POBOCZE - DZIEŃ

 

          Michał przegląda, rozłożoną na masce auta, mapę. Jego

          krótkie, hawajskie spodenki powiewają na wietrze, a zielona koszulka

          z karykaturą premiera Tuska upiększa klatkę piersiową.

 

          Obok w rowie kuca dziewczyna. Wymiotuje.

 

                              MICHAŁ

                    Mówiłem, żebyś zabrała woreczki.

                    Teraz muszę się co kilkanaście

                    minut zatrzymywać. Przynajmniej na

                    spokojnie przejrzę mapę zanim ty

                    przeczyścisz swój żołądek.

 

          Po chwili Monia podnosi się. Obciera twarz chusteczką. Blada

          jak ściana, idzie chwiejnym krokiem w kierunku chłopaka.

          Dżinsowe spodenki uwypuklają ponętne kształty jej

          pośladków, na nogach ma sandały.

 

                              MONIKA

                    Po co ja się

                    zgodziłam na tą wycieczkę.

 

                              MICHAŁ

                    Oj Monia, Monia. Ja cię na siłę nie

                    ciągnąłem. Ale zobaczysz. Jak

                    dojedziemy, to zaraz poczujesz

                    się lepiej. Zrobimy sobie kilka

                    zdjęć. Poleżymy na kocyku. Będzie

                    miło.

 

                              MONIKA

                    Akurat!

 

                              MICHAŁ

                    Jak zwykle trudno ci dogodzić.

                    Napij się wody, nie przeszkadzaj.

 

          Dziewczyna siada do samochodu. Odkręca wodę mineralną.

          Szybko i łapczywie pije.

 

                              MICHAŁ

                         (cichym głosem do siebie)

                    Kurwa mać. Coś tu nie tak. Chyba

                    skręciłem w złą drogę. Akurat

                    wczoraj musiał mi się popsuć GPS. W

                    mordę.

 

                              MONIKA

                    Co tam mruczysz pod nosem?

 

                              MICHAŁ

                    Zgubiliśmy się!

 

                              MONIKA

                         (zachłystuje się wodą,

                         kaszle)

                    Że co!?

 

                              MICHAŁ

                    Spokojnie. Pojedziemy prosto. Może

                    będzie jakieś gospodarstwo i

                    spytamy o drogę.

 

          Chłopak zwija mapę. Wsiada za kierownicę. Odpala. Cisza.

          Silnik nie reaguje. Przekręca jeszcze raz kluczykiem. Cisza.

 

                              MONIKA

                    Błagam misiu. Powiedz, że to jakiś

                    żart.

 

          Michał wychodzi. Otwiera maskę. Mija kilkanaście sekund.

          Zamyka ją z hukiem.

 

                              MICHAŁ

                         (opanowanym, aczkolwiek lekko

                         zdenerwowanym głosem)

                    Dalej idziemy pieszo.

 

          PLENER. WIOSKA - DZIEŃ

 

          W bliskiej odległości od siebie stoi kilka rozwalających się

          drewnianych chat oraz stara obora i mała szopa. Na środku

          podwórza widać studnię. Wszystko zarośnięte krzakami

          jarzębiny. Wioska wygląda na niezamieszkaną.

 

          WNĘTRZE. CHATA - DZIEŃ

 

          Przy długiej ławie, ustawionej na środku obszernej izby, na

          skrzypiącym stołku, siedzi brodaty, niski, gruby, bosy

          facet. Ubrany jest w pożółkłą wyciągniętą koszulę i szare

          portki. Obgryza kość kurczaka. Po dłoniach spływa mu

          tłuszcz.

 

          Pod oknem leży skulony czarny pies-kundel. Nagle podrywa

          mordę. Stają mu uszy. Zaczyna szczekać. Ktoś głośno puka do

          drzwi.

 

          Mężczyzna wstaje.

 

                              CHłOP

                    Cisej Muzyn. Kogo tam licho

                    niesie?

 

          Podchodzi do drzwi. Uchyla lekko. Patrzy.

 

                              CHŁOP

                    Jezusińku drogi. Kto wy? Muzyn,

                    cisej mówie!

 

          Naprzeciwko stoi chłopak i dziewczyna. Oboje zmęczeni.

 

                              MICHAŁ

                    Dzień dobry. Czy mógłby pan nam

                    jakoś pomóc? Nasze komórki nie mają

                    tu zasięgu. Auto nawaliło. Czy ma

                    pan telefon? Co to za wieś? Nie ma

                    jej na mapie.

 

                              CHŁOP

                         (bardzo zdziwiony)

                    Wejdźta.

 

          Otwiera szeroko drzwi. Pies warczy. Młodzi ludzie wchodzą

          niepewnym krokiem do środka. Chłopak trzyma zwinięty koc, na

          szyi ma zawieszony aparat. Pies zaczyna szczerzyć kły.

          Warczy.

 

                              CHŁOP

                    Nie bójta sie. Nic wam nie zrobi.

                    Murzyn cisej ci mówie! Cholero

                    jedna!

 

          Pies chowa się pod stary koc. Mężczyzna wysuwa dwa stołki

          spod ławy. Na ścianie widać czaszkę jelenia.

 

                              CHŁOP

                    Siadejta.

 

          Chłopak i dziewczyna siadają. Rozglądają się po izbie.

 

                              CHŁOP

                    Napijeta sie kozigo mlika?

 

                              MICHAŁ

                    Ja dziękuję. Nie przepadam.

 

                              MONIKA

                    A ja chętnie spróbuję.

 

          Mężczyzna wstaje. Znika w drugiej mniejszej izbie. Po kilku

          sekundach przynosi dzban i dwa metalowe kubki. Stawia

          wszystko na ławie. Nalewa mleka sobie i dziewczynie. Siada

          po drugiej stronie.

 

                              CHŁOP

                    Oo. Teraz my na spokojnie pogoduma

                    jak cłowiek z cłowiekim. Jakie imie

                    mota?

 

                              MICHAŁ

                    Ja Michał, a to moja dziewczyna

                    Monika.

 

          Chłop spogląda na Moniką. Oblizuje usta.

 

                              CHŁOP

                    Fajno z ciebie dziewucha.

 

                              MICHAł

                    A do pana jak można się zwracać?

 

          Dziewczyna lekko zarumieniona, próbuje koziego mleka. Ma

          odruchy wymiotne. Brodaty mężczyzna patrzy na nią z ogromnym

          zdziwieniem. Monika wstaje, wybiega z chaty, trzymając

          dłonie na ustach.

 

                              CHŁOP

                    Jezusińko drogi. Co jej? Nie

                    smakuje jej moje mliko?

 

                              MICHAŁ

                         (uśmiecha się)

                    Nie przyzwyczajona. W mieście nie

                    pije takich specjałów.

 

                              CHŁOP

                    Niepotsebnie jo zmiesał to mliko z

                    moją mazią.

 

                              MICHAŁ

                    Jaką mazią? Zresztą nieważne.

                    Dowiem się w końcu jak ma pan na

                    imię?

 

                              CHŁOP

                    Godej do mnie Maciej.

 

                              MICHAŁ

                    Sami tu mieszkacie Macieju?

 

          Z zewnątrz słychać nieprzyjemne odgłosy.

 

                              MACIEJ

                    Samiuteńki jak kołek. Wsystko

                    pomarło albo powyjezdzało do

                    miasta. Łod casu do casu odwiedzi

                    mnie mój kuzyn.

 

                              MICHAŁ

                    Jak sie nazywa ta wieś?

 

                              MACIEJ

                    Jesteśta w Klekotach.

 

                              MICHAŁ

                    Jak daleko stąd do Puszczy

                    Niepołomickiej?

 

                              MACIEJ

                    Pieso tsa isć jakieś pół dnia.

 

                              MICHAŁ

                    Wspominałem, że nawalił mój samochód

                    i ...

 

                              MACIEJ

                    A mi wcoraj pies nawalił duzą kupe.

                    Sie tak zesroł.

 

                              MICHAŁ

                        (zdenerwowany)

                    ... Więc popsuło mi się auto. Komórka

                    nie działa, bo brak zasięgu.

 

                              MACIEJ

                    Moja komórka stoi. Nawet najwięksy

                    wicher jej nie zdmuchnął.

 

                              MICHAŁ

                    Fajnie, ale może wróćmy do

                    moich problemów. Gdzie mogę znaleźć

                    jakiegoś najbliższego mechanika?

 

                              MACIEJ

                    Ło, chłopoku. Daleko. Dwa dni drogi

                    pieso.

 

                              MICHAŁ

                    Szkoda, że nie masz telefonu,

                    Macieju.

 

                              MACIEJ

                         (uśmiecha się szeroko

                         pokazując dziurawe zęby)

                    Ale za to mom konika i wóz.

 

                              MICHAŁ

                    Podwieziesz nas? Zapłacimy.

 

                              MACIEJ

                    Do mechanika?

 

                              MICHAŁ

                    Nie, na teren parku.

 

                              MACIEJ

                    Usykuje wóz i wydoje koze.

 

                              MICHAŁ

                    A po co?

 

                              MACIEJ

                    Mliko weźmim.

Galeria zdjęć - Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga

Temat / Nick:

Treść komentarza:

4 (16)

kriswolf
2519 dni temu

Fajny pomysł z fantazją, są też wątki chumorystyczne. Czytałem z zaciekawieniem.
Dodaj opinię do tego komentarza

3 (21)

PawellZ
2289 dni temu

Lubie wracac na ta strone ale musze przyznac ze ciezko bylo ja znalezc w google, byla gdzies na 2 stronie. Przydalo by sie jej pozycjonowanie polecam wpisac w google :
seo porady
i na 1 blogu znajdziesz ciekawy i darmowy sposob na podniesienie pozycji w wyszukiwarkach
Dodaj opinię do tego komentarza

2 (22)

Co dalej?
2519 dni temu

Ciekawe zakończenie, wszystko może się wydarzyć i to w bardzo interesującej formie. Dobry pomysł, pomieszanie starożytności z nowoczesnością. Nie wiem tylko czy tak dokładne dane np. miasto w teraźniejszości, ale to ma być scenariusz. Sporo pracy nad takim scenariuszem.
Dodaj opinię do tego komentarza

Więcej artykułów od autora aragorn136

"Wataha III" – Rebrow na tropie! - Seriale
"Wataha III" – Rebrow na tropie! -

Polskie seriale gatunkowe są coraz lepsze. Odważne stwierdzenie? Tak. Ale to żaden fake news, to prawda. Niechaj tego przykładem będzie niedawny „Ślepnąc od świateł”, „Rojst”, czy pierwszy sezon (kolejny podobno już nie tym samym poziomie) „Belfra”. „Wataha” od HBO także należy do grupy tych sprawnie nakręconych i intrygujących produkcji. Mająca własny europejski stem

"Holograms" – Energetyczny, instrumentalny jazz, który odpręża! - Recenzje płyt
"Holograms" – Energetyczny, instrumentalny jazz, który odpręża! -

16 grudnia 2019 roku pojawiła się na polskim rynku muzycznym płyta, na której co prawda nie usłyszycie żadnego wokalu, ale za to otrzymacie kawał wyrazistej instrumentalnej muzyki. Muzyki która łączy w sobie jazz i progresywny rock. I która zabierze Was w rejony nasilone przedziwną, pozytywną aurą, gdzieś do innego, energetycznego wymiaru. Oto „Holograms” zespołu The

"The Mandalorian" – "This is the way" - Seriale
"The Mandalorian" – "This is the way" -

Po seansie ostatniego epizodu nowej trylogii „Star Wars” moja wiara w moc została zachwiana. Nie spodziewałem się tak średniego, momentami słabego filmu, ze zbyt szybkim tempem i zaskakującymi (w złym znaczeniu) rozwiązaniami fabularnymi. Ale na szczęście Disney nie jest aż takim potworem, na jakiego może wyglądać. I nie jest też mordercą zarzynającym swoje dzieci. Ni

"III" – Hanysy z Oberschlesien znowu dają ognia, ale z łagodnością anioła! - Recenzje płyt
"III" – Hanysy z Oberschlesien znowu dają ognia, ale z łagodnością anioła! -

Był rok 2012, kiedy zdobyli drugie miejsce w finale czwartej edycji „Must Be the Music. Tylko Muzyka”. Mowa o Hanysach tworzących zespół Oberschlesien. Panowie na czele z założycielem i perkusistą Marcelem Różanką oraz ówczesnym wokalistą Michałem Stawiński rozwalili polsatowską scenę. I udowodnili, że można w w nietuzinkowy sposób łączyć ciężkie brzmienia industrial

Odwiedzin: 822

Autor: aragorn136Recenzje płyt

Komentarze: 7

"Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie" – Stężenie nostalgii i atrakcji przekroczyło normę! - Recenzje filmów
"Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie" – Stężenie nostalgii i atrakcji przekroczyło normę! -

Na tydzień przed premierą dziewiątego epizodu „Star Wars”, miałem sen: stoję na wzgórzu, w dłoni trzymam miecz świetlny, odczuwam niepokój. Nagle podchodzi Lucas. Kładzie mi na ramieniu dłoń i tak rzecze: „bądź spokojny, nie atakuj Disneya, J. J. Abrams zrealizował piękny finał gwiezdnej sagi”. Uff. Mogę odetchnąć z ulgą. Czy na pewno? Noc przed seansem. Wiercę się, p

Odwiedzin: 225

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 1

Polecamy podobne artykuły

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza - Autorzy/pisarze
Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza -

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część pierwsza.

Odwiedzin: 2482

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 1

Jak napisać scenariusz filmowy? - Recenzje książek
Jak napisać scenariusz filmowy? -

Robin U. Russin oraz Wiliam M. Downs, dwaj amerykańscy scenarzyści całą swoją wiedzę zabrali w jednej książce. W przystępny sposób, dzieląc na poszczególne części, opisali wszystko: od techniki po ciekawostki. „Jak napisać scenariusz filmowy” to najlepsza pozycja na rynku zarówno dla laików jak i nieco doświadczonych pisarzy. To biblia dla scenarzystów.

Odwiedzin: 10977

Autor: aragorn136Recenzje książek

Komentarze: 4

Wywiad: Film – moja pasja, moje życie - Artykuły o filmach
Wywiad: Film – moja pasja, moje życie -

Interesujące osobowości są wśród nas. Do takich należy nasz dzisiejszy gość Przemysław Jankowski, pasjonat filmu. Dzięki niemu wiemy, iż nie należy się poddawać i zawsze można dążyć do realizacji własnych marzeń. Zapraszam.

Odwiedzin: 5641

Autor: adminArtykuły o filmach

Komentarze: 1

Teraz czytane artykuły

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga - Autorzy/pisarze
Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga -

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część druga.

Odwiedzin: 4105

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 3

Uczta kinomana – top 10 filmów, które trafią na duży ekran w roku 2017 - Artykuły o filmach
Uczta kinomana – top 10 filmów, które trafią na duży ekran w roku 2017 -

Patrząc na tytuły produkcji z premierą zaplanowaną na rok 2017, można śmiało stwierdzić, że czeka nas w kinie wiele emocji. Wybraliśmy 10 takich, które zapowiadają się bardzo obiecująco, z którymi wiążą się spore nadzieje. Jedno jest pewne – to będzie uczta dla miłośników kina science fiction (aż sześć obrazów tego gatunku znalazło się w przygotowanym zestawieniu).

Homoseksualizm u… wikingów - Erotyka, towarzyskie
Homoseksualizm u… wikingów -

Homoseksualizm to we współczesnym świecie temat budzący ogromne kontrowersje, ale jak na ironię problemu z nim nie mieli starożytni ani ludy niechrześcijańskie. Czy zastanawialiście się kiedyś, jak homoseksualistów postrzegali maskulinistyczni wikingowie – kultura dzielnych wojaków z mroźnej Północy, którzy na kilkaset lat przed Kolumbem dotarli do Ameryki?

Reklama świąteczna, którą trzeba zobaczyć - Tradycje
$nazwa

Pamiętajmy, że interesujący prezent podarowany najmłodszym, może wpłynąć na ich los w przyszłości. Elton John w pięknej reklamie o nim samym...

Odwiedzin: 799

Autor: adminTradycje
"Listy do M. 2" – Mikołaju ratuj! - Recenzje filmów
"Listy do M. 2" – Mikołaju ratuj! -

W 2011 roku na ekrany kin weszła komedia romantyczna pt. „Listy do M.” – odpowiedź na popularną brytyjską „To właśnie miłość”. I o dziwo okazało się, że Polacy też potrafią. Efekt był co najmniej zadowalający. Świąteczna atmosfera, szczypta magii, humor sytuacyjny, plejada lubianych gwiazd – wszystko sprawnie połączone i wymieszane. Za kamerą stał wówczas mało doświad

Odwiedzin: 2153

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

Współczesna rosyjska muzyka rozrywkowa - Muzyczne Style
Współczesna rosyjska muzyka rozrywkowa -

W związku z tym, że współczesna rosyjska muzyka jest zupełnie nieznana w Polsce, pragnę napisać kilka słów, by przybliżyć przeciętnemu Polakowi zespoły i piosenki rosyjskich wykonawców. Faktem jest, że do naszego kraju docierają tylko pojedyncze piosenki i to w dodatku ma to miejsce bardzo rzadko.

Prehistoryczna potęga: Atlantyda - Niewiarygodne, niewyjaśnione
Prehistoryczna potęga: Atlantyda -

Na przestrzeni milionów lat Ziemia przechodziła przez okresu względnego spokoju, ale także wielkich, globalnych katastrof. Z tego też względu układ lądów na kuli ziemskiej oraz charakter wielu rejonów świata podlegał zmianom. Wyobraźmy sobie, że jeszcze 9 500 – 11 500 lat p.n.e. na Atlantyku istniała wyspa, gdzie rozwijało się wspaniałe państwo, a jego nazwa brzmiała:

Placki na sodzie babci Marysi - Przepisy
Placki na sodzie babci Marysi -

To bardzo szybkie i proste w wykonaniu, szczególnie popularne na Kujawach danie, które może przygotować każdy (nawet nie posiadający talentu kulinarnego). Zapewne niektórym kojarzy się ze smakiem z dzieciństwa, kiedy to nasze kochane babcie częstowały nas tymi lekkimi i puszystymi placuszkami.

Odwiedzin: 17831

Autor: pjPrzepisy
Dziwne światła na polskim niebie 24 maja 2019 - Kosmos
Dziwne światła na polskim niebie 24 maja 2019 -

24 maja 2019 roku około 23:00 na polskim niebie były widoczne dziwne światła poruszające się w linii prostej. Było ich 60 i leciały jedna za drugą, tworząc niesamowite zjawisko. Czy to było UFO?

Odwiedzin: 6253

Autor: PaMKosmos

Komentarze: 35

Nikola Tesla – geniusz wyprzedzający swoją epokę - Intrygujące
Nikola Tesla – geniusz wyprzedzający swoją epokę -

Genialny wynalazca, umysł porównywalny do wielkiego Leonarda da Vinci. Zapomniany i jednocześnie oszukany przez ludzkość, a to przecież jemu zawdzięczamy istnienie prądu zmiennego, radia, internetu, telewizji, a to tylko kilka spośród 300 patentów jego autorstwa.

Odwiedzin: 33204

Autor: PaMIntrygujące

Komentarze: 11

Eurowizja Junior 2018: Wygrywa Roksana Węgiel i jej piosenka pt. "Anyone I Want To Be"! - Festiwale muzyczne
$nazwa

25 listopada 2018 roku to ważna data w historii polskiej muzyki. Roksana Węgiel – 13-letnia reprezentantka naszego kraju zwyciężyła wtedy 16. edycję Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci w Mińsku! Jej piosenka „Anyone I Want To Be” zaśpiewana po polski i angielsku spodobała się jury i jeszcze bardziej widzom, którzy przyznali jej 215 punktów. Zgodnie z przysłowiem os

Odwiedzin: 1746

Autor: adminFestiwale muzyczne

Komentarze: 1

Ryan Gosling – chłopak z sąsiedztwa - Ludzie kina
Ryan Gosling – chłopak z sąsiedztwa -

Z jednej strony przystojny gwiazdor, o którego boje toczą reżyserzy i w którym kochają się miliony kobiet. Z drugiej skromny chłopak z sąsiedztwa, bardziej ceniący spacery z psem, niż wielki gale.

Odwiedzin: 5118

Autor: pjLudzie kina
Całkowite "Amerykańskie" Zaćmienie Słońca – 21 sierpnia 2017 - Kosmos
Całkowite "Amerykańskie" Zaćmienie Słońca – 21 sierpnia 2017 -

Już 21 sierpnia Ziemianie zamieszkujący tereny Ameryki Północnej będą świadkami niezwykłego zjawiska. To właśnie w tym dniu na chwilę „zniknie” Słońce i zapadnie ciemność. Nastąpi wówczas tzw. całkowite zaćmienie Słońca. Niestety w Polsce nie będzie ono widoczne.

Odwiedzin: 2045

Autor: adminKosmos
Rogaliki krucho-drożdżowe - Przepisy
Rogaliki krucho-drożdżowe -

Tym razem coś na słodko, dla wszystkich łasuchów i nie tylko. O każdej porze, w domu czy na dworze, polubisz rogaliki drożdżowe.

Odwiedzin: 17291

Autor: pjPrzepisy
Krzyk Wilhelma - Artykuły o filmach
Krzyk Wilhelma -

Tym razem poznacie pewną ciekawostkę. Jest pewien, najczęściej wykorzystywany dźwięk w historii kina. To tzw. krzyk Wilhelma. Słyszeliście ten popularny odgłos w wielu filmach, nie będąc tego świadomi.

Odwiedzin: 4345

Autor: aragorn136Artykuły o filmach

Komentarze: 1

Within Temptation – Profesjonalni kusiciele - Zespoły i Artyści
Within Temptation – Profesjonalni kusiciele -

Kuszą i przyciągają swoimi kompozycjami od 1997 roku, kiedy wydali debiutancką płytę pt. Enter. Within Temptation są jak owoc na zakazanym drzewie w świecie symfonicznego i gotyckiego metalu. Gdy raz ich posłuchasz, uzależnisz się na wieki.

Teotihuacán – miasto stworzone przez „kosmitów”? - Niewiarygodne, niewyjaśnione
Teotihuacán – miasto stworzone przez „kosmitów”? -

Kultury starożytnych ludów zamieszkujących dawniej naszą planetę od zawsze stanowią tajemnicę – w większym lub mniejszym stopniu. Jedną z największych zagadek świata stanowi miasto Teotihuacan. Bardzo prawdopodobnym jest, iż przy wznoszeniu tego ośrodka miejskiego ingerowali przybysze z kosmosu.

Nowości

"Psy 3. W imię zasad" – "Pieski" już tak mocno nie gryzą - Recenzje filmów
"Psy 3. W imię zasad" – "Pieski" już tak mocno nie gryzą  -

Zdecydowanie najważniejsza polska premiera stycznia już za nami. Mowa tu oczywiście o filmie „Psy 3. W Imię zasad” Władysława Pasikowskiego. Koniec trylogii, która swój początek miała w pierwszej połowie lat 90. XX wieku, zdobył bardzo skrajne recenzje. Wielu krytyków oceniło kontynuację legendy jako totalną szmirę, są też tacy, dla których to bardzo porządne kino sen

Odwiedzin: 79

Autor: bonopasiakRecenzje filmów

Komentarze: 1

Dzień Babci i Dziadka, czyli szczególny czas bliskości, szacunku i miłości - Tradycje
Dzień Babci i Dziadka, czyli szczególny czas bliskości, szacunku i miłości -

Są takie dwa piękne dni w roku, o których nie tyle warto, co trzeba pamiętać. Mowa o 21 i 22 stycznia. Wtedy swoje święto obchodzą polskie babcie i dziadkowie, którzy są równie ważni, jak rodzice. Wychowują nas od najmłodszych lat oraz przekazują niezbędną wiedzę, rozpieszczają i czytają bajki, przytulają i kochają bezgraniczną miłością. Oddajmy im więc należny hołd,

Odwiedzin: 1454

Autor: pjTradycje
Rozmawialiśmy z… Wiedźminem! - Wolny czas, przygoda
Rozmawialiśmy z… Wiedźminem! -

Geraltem z Rivii, zapytacie? Niemożliwe, wszak on bohaterem fikcyjnym jest, pomyślicie. Ano prawda to. Czyżby zatem jakowyś z dwóch odtwórców roli Rzeźnika z Blaviken chwilę na pogawędkę znalazł? Nie. Z kimś innym my w karczmie byli, mód i wino pili. Z kimś, kto wiedźmiński świat od podszewki zna i dobrze wie, że „zło to zło, mniejsze, większe, średnie, wszystko jedno

Paszporty Polityki za rok 2019 przyznane. Bartosz Bielenia najlepszy w kategorii film! - Kultura
Paszporty Polityki za rok 2019 przyznane. Bartosz Bielenia najlepszy w kategorii film! -

14 stycznia już po raz 27. wręczono Paszporty Polityki, czyli nagrody za najważniejsze osiągnięcia w szeroko pojętej dziedzinie polskiej kultury za rok 2019. Otrzymali je twórcy i wykonawcy, którzy swoim talentem, charyzmą i oryginalnością najbardziej zwrócili na siebie uwagę. Łącznie nagrodzono siedem osób w siedmiu kategoriach. Wśród laureatów znaleźli się m.in. mło

Odwiedzin: 70

Autor: adminKultura
17-latek odkrył planetę podobną do Tatooine! - Kosmos
17-latek odkrył planetę podobną do Tatooine! -

Ma dopiero 17 lat, a już może pochwalić się odkryciem, o jakim jego rówieśnicy nawet nie śnili. Gdy koledzy i koleżanki Wolfa szukali Pokemonów swoimi smartfonami, on wolał spoglądać w gwiazdy. Marzyciel? Nie. To młody mieszkaniec Nowego Jorku, który badaniem kosmosem fascynuje się od najmłodszych lat. Niedawno odbywał wakacyjny staż w... NASA i tam też zauważył cień

Odwiedzin: 130

Autor: pjKosmos
Łza wampira, czyli o samotności łowcy - Artykuły o filmach
Łza wampira, czyli o samotności łowcy -

Uliczka oświetlana chłodną poświatą księżyca, chwiejnie migoczące światła latarń, poza zasięgiem których chyłkiem przemyka postać w pelerynie. Omdlewająca w uścisku ofiara, biała szyja, błysk kłów i przytłaczająca cisza, mącona jedynie przez zachłanne chłeptanie… Kalka wielokrotnie powielana, gotycki sztafaż wielokrotnie używany i wykorzystywany w dziesiątkach lepszyc

Artykuły z tej samej kategorii

Wywiad z Krzysztofem Jarząbkiem – twórcą kontrowersyjnych, zabawnych "Niebezpiecznych związków Mariana Klepki" - Autorzy/pisarze
Wywiad z Krzysztofem Jarząbkiem – twórcą kontrowersyjnych, zabawnych "Niebezpiecznych związków Mariana Klepki" -

27 września 2019 roku ukazała się na rodzimym rynku powieść, której treść jest szalenie aktualna i dość kontrowersyjna. Mowa o „Niebezpiecznych związkach Mariana Klepki” – zaangażowanej politycznie komedii i świetnej satyrze na polskie, współczesne, podzielone społeczeństwo. Od 20 października możecie przeczytać jej recenzję na naszym portalu. A jak już to zrobicie, t

Autor "Inkuba" o swej pasji do horrorów. "Mrożąca krew w żyłach", intrygująca rozmowa z Arturem Urbanowiczem! - Autorzy/pisarze
Autor "Inkuba" o swej pasji do horrorów. "Mrożąca krew w żyłach", intrygująca rozmowa z Arturem Urbanowiczem! -

Amerykanie mają swojego Stephena Kinga, ale my wcale nie gorsi. W Polsce gatunek horroru także popularnym jest. Niechaj dowodem będą, sprzedające się jak świeże bułki, klimatyczne, rodzime powieści: „Gałęziste”, „Grzesznik” oraz „Inkub”. Ich autora Artur Urbanowicza (tak, napisał je wszystkie) rozpiera duma. Czy to właśnie matematyczne wykształcenie sprawia, że jego k

Odwiedzin: 728

Autor: adminAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

"O świecie, czyli o Tobie" - wiersz autorstwa Daniela Drozdka - Autorzy/pisarze
"O świecie, czyli o Tobie" - wiersz autorstwa Daniela Drozdka -

Daniel jest uczniem technikum i mieszkańcem Czechowic-Dziedzic. Jak wielu kolegów w jego wieku, interesuje się sportem, muzyką i ogólnie szeroko pojętą kulturą. Jednak jest wyjątkowy, bo poza sportem i rozrywką, ma w sobie artystyczną duszę i pasjonuje go też świat poezji oraz filozofii. Co więcej, sam od pewnego czasu pisze. Do tej pory na łamach portalu Altao.pl zap

Odwiedzin: 2625

Autor: Daniel DrozdekAutorzy/pisarze

Komentarze: 3

Moje haiku – fotografuję chwilę słowami - Autorzy/pisarze
Moje haiku – fotografuję chwilę słowami -

Ludzie wrażliwi kochają poezję. Ale jest taki gatunek poezji lirycznej, który szczególnie darzę uczuciem. To pochodzące z Kraju Kwitnącej Wiśni klasyczne haiku. Te krótkie wiersze mają w sobie coś mistycznego, magicznego. Dzięki nim łatwiej można pokonać przeciwności losu. Sam takie utwory piszę i na łamach portalu Altao.pl, chcę się z Wami podzielić moją twórczością.

Odwiedzin: 442

Autor: lisAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2020 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.132

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję