O nasChronologiaArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
Wstęp
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
aragorn136 (14477 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
3 152
Czas czytania:
3 364 min.
Kategoria:
Autorzy/pisarze
Autor:
aragorn136 (14477 pkt)
Dodano:
3666 dni temu

Data dodania:
2012-07-26 21:17:11

 

" Tajemnica starej puszczy"

 

        scenariusz: Przemysław Jankowski

 

         Z ROZJAŚNIENIA:

 

          POLSKA. ROK 1310 N.E.

 

          Gdzieś na terenie gęstej puszczy, pod wielkim rozłożystym

          dębem, klęczą trzy czarne postacie w długich szatach i

          kapturach na głowie. Coś w pośpiechu zakopują.

 

         Widać gęsty dym unoszący się nad środkiem lasu.

 

          Dwa zachody słońca wcześniej

 

          PLENER. POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - NOC

 

          W kierunku wysokiego, owalnego budynku, idzie grupa

          kilkudziesięciu mnichów.  Wszyscy ubrani w czarne szaty, ogolone na

          łyso głowy, na twarzy krótki, siwy lub brązowy zarost,

          opasani srebrnymi sznurami. W dłoniach trzymają pochodnie.

          Po chwili zatrzymują się przed dużymi drewnianymi

          wrotami i czyimś ciałem ułożonym na kamiennym stosie.

          Słychać odgłosy leśnego życia: wycie wilków, hukanie sowy.

 

          Ciężkie drzwi otwierają się. Na zewnątrz

          wychodzi wysoka, chuda, postać: mnich z długą do kolan

          siwą brodą i założonym kapturem. Podpiera się dębową laską, 

          na brzuchu zamiast srebrnego sznura - ma przymocowany złoty

          pas. Powoli schodzi po stromych schodach. Dociera do stosu.

          Zdejmuje nakrycie głowy. Widać pomarszczoną twarz,

          orli nos, zapadnięte poliki i zmęczone oczy.

 

                              MNISI

                          (głośno)

                    Mistrzu Izydorze! Mądry Izydorze!             

 

                              IZYDOR

                    Uciszcie się Bracia moi ...

 

                              IZYDOR           

                    .... Zebraliśmy się, by pożegnać naszego

                    przyjaciela. Przybył do nas daleką,

                    pełną przeszkód drogę.

                    Opiekowaliśmy się nim przez

                    trzydzieści zachodów słońca.

                    Jednakowoż nie udało nam się go

                    uleczyć, gdyż rana była zbyt

                    głęboka. Oddajmy więc mu należną

                    cześć, gdy jego ciało pochłonie

                    czerwony płomień.

 

          Zakonnicy klękają. Po kilku chwilach, jeden z nich wstaje.

          Podchodzi do Izydora i podaje mu pochodnię. Stary przywódca

          podpala ciało. Mnisi się podnoszą. Zaczynają śpiewać.

 

                              MNISI

                    Niechaj spokoju zazna twa dusza. Bo

                    pamięć o tobie nasze serca porusza.

                    Tyś był naszym bratem. Udaj się do

                    niebieskiego świata zatem.

 

 

          Buchają płomienie.

 

          PLENER. 100 METRÓW OD WIEŻY - NOC

 

          W pobliskich krzakach ukrywają się dwie ubrane

          w łachmany - podarte portki i lnianą koszulę,

          postacie. Skulone, obserwują całe wydarzenie.

 

 

 

                                                                                      PRZEJŚCIE DO:

 

 

          WNĘTRZE. ZAMEK NA WAWELU - DZIEŃ

 

          Na tronie siedzi dumny, około 50 letni, posępny mężczyzna.

          Ma gęste wąsy, na ramiona opadają siwe włosy, ubrany w ciężkie

          skórzane buty i łuskową zbroję. Obok niego stoi niski, gruby, łysy doradca

          w żółto-różową tunice. Nachyla się i szepcze coś do ucha swemu panu.

 

          Po chwili, otwierają się wielkie mahoniowe drzwi. Po obu

          stronach stoją dwaj rycerze-strażnicy. Do środka wchodzi

          pewnym krokiem młody herold. Na jego twarzy widnieje ciemna,

          kozia bródka. Ubrany w śmieszny strój w poprzeczne zielone

          paski, donośnym głosem oznajmia.

 

                              HEROLD

                    Dwóch chłopów ze wsi Klekoty do

                    Jaśnie Pana Księcia Władysława

                    Łokietka!

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                         (podnosi rękę)

                    Wpuścić

 

          Mija kilka sekund. Do sali wchodzi dwóch obdartusów. Idą

          boso, powoli, zgarbieni, wystraszeni, wpatrzeni w kamienną

          podłogę. W dłoniach miętolą brązowe czapki. Jeden z nich:

          pulchny blondyn o głupkowatym wyrazie twarzy, drugi: dużo

          starszy mężczyzna ze zlepionym czarnym kołtunem na głowie.

          Klękają dwa metry od tronu, nadal wpatrując się w podłogę.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Powstańcie.

 

          Wstają. Starszy podnosi głowę. Patrzy w oczy władcy. Młodszy

          nadal bawi się czapką i ma pochyloną głowę.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Jak was zwą?

 

                              STARSZY CHŁOP

                    Jo jest Maćko panie. Tyn tutaj to

                    Antek, młodsy bracisek, nieco

                    psygłupim urodzony. Rodziciele

                    go z chaty wygnali. Jom go przygarnął

                    i karmił. Zezre tyle co dorodny

                    łodyniec. Nas dziadunio Kostek

                    zowse powtozoł: kto je jak świnia

                    to żadnego pozytku z nigo ni ma...

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Dość! Mówta chłopy w jakiej sprawie

                    przybywacie?

 

                              MAĆKO

                    My świnte ludzie Panie. Matkę Boską

                    czcim i Pana Jezuska tyz. We

                    wcorajsą noc razem z Antkiem

                    odkryli my coś w ciemnym lesie,

                    niedaleko nasych Klekotów.

 

                              ANTEK

                    Maaaćkoo joo chcieeć pooowiedzieć,

                    dej mi łopowiedzieć ...

 

                              MAĆKO

                    Cicho być tłumoku. Jak ty powis to

                    nas ksiunze nic nie pojmie.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Uspokójta się chłopy albo was karzę

                    wychłostać! Maćko, mów od początku,

                    co takiego żeście odkryli.

 

          Nieco blady, wystraszony, starszy mieszkaniec Klekotów

          przełyka ślinę i zaczyna opowieść:

 

                              MAĆKO

                    Mój Antek, jak co dzień, posedł

                    zbirać chrust do lasu. Noc

                    nadchodziła, a łon nie wraca. Se

                    myśle. Zgubił się tłumok jeden cy

                    jak. Je jak łodyniec, gruby jak

                    beka, a głupsy od nasej schorowanej

                    babuni. Ale to jednak brat, a brata

                    kochom nad zycie. Posedłem go

                    znaliźć. Jesce nigdy sie nie

                    zgubił. Zawse zbirał gałynzie na

                    bzegu lasu. No to jo posedł. Ide i

                    ide, patse na zimie, na droge. Jego

                    ślady widze. Jezusińku kochany, jo

                    se pomyśloł, on polozł w środek

                    ciemnego boru. A jo tylech razy mu

                    powtorzoł, nie leź tam bo sie

                    zgubis. Nie posłuchoł. Polozł.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Do rzeczy Maćko. Moja cierpliwość

                    się kończy!

 

                              MAĆKO

                    Wyboc panie. O cym to jo ... Aaa.

                    No i tłumok jeden nie posłuchoł.

                    Scyńście łod Boga, że Antek ma

                    chorą kuśkę. Co chwila posikuje. A

                    smród jest wtedy tak samo mocny jak

                    jego pierdy z dupy. Tylko jo poznom

                    z daleka jego zapachy. No ide, ide,

                    wąchom i ide. Staje, patse psed

                    siebie. Łocy przecirom, Jezusińku

                    drogi. To Antek kuco pod ksakiem i

                    sro. Noc już prawie zapadła.

                    Podchodze jo do brata. Pytom sie

                    go. Antek, ty tłumoku, co ty

                    wyprowios. Po coś tu przylozł, tak

                    daleko? Łocy robiom mu sie duze,

                    nie wim, mo zatwardzynie cy sie

                    cegoś wystrasył. Kucom obok niego,

                    a łon pokazuje palcem przed siebie.

                    Patse, znowu łocy psecirom, a tam

                    na polanie stoi wiezycka. Jakieś

                    mnichy stoją z pochodniami. Cosik

                    zacynają śpiwać. Na stosie leży

                    jakowyś diaboł albo jesce cosik

                    gorsego. Najstarsy podpolo stos.

                    Wsyscy sie kłaniają, a to cuś

                    chajcuje sie jak nie wim co. Dym

                    corny leci. Jezusińku drogi. Po

                    wsystkim zakonniki posły do środka,

                    a my pocekalim aż wstanie słońce i

                    chodu.

 

                              DORADCA KRÓLA

                    Jaśnie Panie. To chyba jakiś

                    diabelski zakon. Heretycy. Być może

                    składają ofiary ze zwierząt albo

                    gorzej - z ludzi.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                         (wstaje z miejsca, zaczyna

                         krzyczeć)

                    Nie będę tolerował takich

                    obrzędów na moich ziemiach! 

                    Rozkazuje wysłać odział

                    rycerzy. Sprawdzą, czy to aby

                    prawda. Jeśli tak, to wszystkich

                    mnichów związać i sprowadzić do

                    miasta. Maćko będzie przewodnikiem.

                    Mam nadzieję, że nie skłamałeś

                    obdartusie, bo inaczej każe cię

                    wymoczyć w gorącej smole.

 

                              MAĆKO

                    Matko Boska, Jezusińku Drogi.

 

 

 

                                                                                                    PRZEJŚCIE DO:

 

          PLENER. DROGA DO LASU - RANEK

 

          Polną drogą, konno, jedzie kilkunastu rycerzy. Wraz

          z ciemno brodatym dowódcą, na jasnej klaczy siedzi wystraszony

          Maćko. Wszyscy podążają w kierunku puszczy. W oddali widać wioskę Klekoty.

 

          Koło chaty - lipianki z dachem ze słomy, stoi Antek, na

          twarzy ma jak zwykle głupkowatą minę. Macha ręką w stronę

          galopujących ludzi.

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - RANEK

 

          Ciemna izba. Pośrodku stoi szeroka ława. Wokół na pieńkach

          siedzi grupa mnichów. Najstarszy na końcu pod otworem w

          ścianie, trzyma na kolanach, oprawioną w skórę, księgę. Na

          kamiennej podłodze pali się gruba świeca, której blask rzuca

          na ściany groteskowe cienie.

 

                              IZYDOR

                    Bracia. To co się nam przytrafiło,

                    spisaliśmy w tej oto księdze. Jeśli

                    kiedykolwiek zagrozi nam jakieś

                    niebezpieczeństwo wiecie co należy

                    czynić. Musimy strzec tej

                    tajemnicy. To nasza misja. Do tej

                    pory byliśmy skromnym zakonem,

                    który żarliwie modlił się do Boga

                    najwyższego. Nasz gość zaburzył

                    stały porządek bractwa. Mimo to

                    nigdy nie był nam wrogiem.

                    Przyjęliśmy go w nasze progi.

                    Karmiliśmy i próbowaliśmy uzdrowić

                    przez 30 wschodów i zachodów słońca.

 

          Na ławie stoi dziwne, stworzone z materiału podobnego do

          metalu, pudło oraz srebrna duża kostka, na której widnieją

          napisy w obcym języku:

 

          oh tookurah hohututah mawulah duh dwa maher duh. nuwrlahah

          uw hoe marikoto et meekotutrah tutrah oto indra ukreahiah.

 

                                                                                                 PRZEJŚCIE DO:

 

          PLENER. PUSZCZA - DZIEŃ

 

          Przez gęste knieje - olchy, buki, brzozy, jodły i sosny,

          przedziera się oddział zbrojnych. Na przedzie idzie

          wystraszony Maćko.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Daleko jeszcze chłopie?

 

                              MAĆKO

                    Jesce kawałek panie.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Obyś prawdę mówił, bo inaczej

                    posmakujesz mego miecza.

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - DZIEŃ

 

          Trzydziestu mnichów siedzących wokół ławy podnosi się jak

          jeden mąż, gdy z zewnątrz dobiegają ich krzyki ludzi.

          Podchodzą do wylotu w ścianie. Kilku z nich patrzy co się

          dzieje pod wieżą. 

 

          PLENER . POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - DZIEŃ

 

          Kilkunastu zbrojnych wybiega z gęstwiny drzew. Zatrzymują się.

          Rozglądają wokół. Podnoszą głowy i obserwują owalną, smukłą,

          kamienną budowlę. Brodacz wychodzi przed szereg.

 

         W pobliskich krzakach widać postać w obdartym ubraniu.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    W imieniu księcia Władysława

                    Łokietka, pana tych ziem, rozkazuję

                    wam otworzyć wrota!

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - DZIEŃ

 

          Przerażeni zakonnicy spoglądają na siebie. Na twarzy

          starego Izydora maluje się spokój i opanowanie.

 

                              IZYDOR

                    Uspokójcie się bracia. Porozmawiam

                    z nimi. ..

 

                            IZYDOR

                       (pokazując palcem na

                       trzech młodych mnichów)

                    .... a wy uciekajcie

                    tylnym, ukrytym wyjściem,

                    zabierzcie ze sobą księgę i

                    pochowajcie wraz z tym

                    niebezpiecznym przedmiotem pod

                    naszym starym dębem. Szybko! Oni

                    nie mogą tego znaleźć.

 

                              TRZEJ MNISI

                    Nie zawiedziemy mistrzu!

 

          PLENER. POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - DZIEŃ

 

          Drewniane wrota otwierają się. Pojawia się w nich stary,

          długo-brody mężczyzna, podpierają się laską. Towarzyszy mu

          dwoje innych zakonników. Powoli idą w kierunku rycerzy.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Stać! Jak cie zwą mnichu?

 

                              IZYDOR

                    Jam jest Izydor. Najwyższy kapłan.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                         (rozgląda się)

                    Ten oto tu obdartus twierdzi ...

                    Zaraz gdzie on jest?

 

                              JEDEN Z RYCERZY

                          (wskazuje na zarośla)

                    Panie on się ukrywo w w tamtych

                    krzakach.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Przyprowadzić go!

 

           Dwóch rycerzy wyciąga z krzaków skulonego chłopa.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Więc ten oto tu , mieszkaniec z

                    okolicznej wioski, twierdzi, że

                    odprawiacie jakieś szatańskie

                    praktyki. Kogo paliliście? Czy

                    składacie ofiary z ludzi? Mówcie

                    prawdę! A może oddajecie cześć

                    diabłu?

 

                              IZYDOR

                    Panie mości rycerzu. Jesteśmy

                    skromnymi mnichami, którzy gorliwie

                    modlą się do Boga. Temu biednemu

                    chłopu coś się przewidziało.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Był też z nim jego młodszy brat.

                    Czy on też miał zwidy?

 

                              IZYDOR

                    Nie jesteśmy wyznawcami szatana!

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    O tym zdecyduje święte oficjum w

                    Krakowie. Przeszukać wieżę!

                    Wyprowadzić resztę mnichów!

 

          Rycerze wchodzą do budynku. Po chwili wyprowadzają

          trzęsących się ze strachu ludzi. Jeden ze zbrojnych niesie

          kilka starych ksiąg.

 

                              RYCERZ

                    Panie. Znaleźlim tylko to.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Związać wszystkich. Wieżę podpalić!

 

                              DRUGI RYCERZ

                    Ale panie. Żeby się las nie

                    shajcował.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Nie ma wiatru. Drzewom się krzywda

                    nie stanie.

 

          Kilku rycerzy naciąga łuki i wystrzeliwuje płonące strzały w

          drewniany dach i wrota. Niektórzy mnisi łapią się za głowy.

          Inni klękają i modlą się do Boga. Nagle jeden z nich biegnie

          na oślep przed siebie. Chce uciec. Brodaty dowódca dogania

          go i dosięga mieczem. Łysa głowa toczy się na leśnym mchu. Z

          leżącego ciała wytryska krew.

 

                                                                                             PRZEJŚCIE DO:                                              

 

          700 lat później

 

         PLENER. WŁOCŁAWEK. ULICA OKRZEI - DZIEŃ

 

 

(cdn.)

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą Altao.pl. Kup licencję

Galeria zdjęć - Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza

Temat / Nick / URL:

Treść komentarza:

2 (2)

kriswolf
3448 dni temu

Rozbawiły mnie ' pierdy z dupy' :-)
Dodaj opinię do tego komentarza

Więcej artykułów od autora aragorn136

 -

"Internat" – Oblepiony strachem idź drogą nadziei! - Recenzje książek

«Byłem w „Internacie”, było przerażająco« – powiedział mi siostrzeniec. Nie wyjawił jednak tajemnicy swego dzieciństwa. Uff! Kacper po prostu tymi słowami zachęcił do przeczytania powieści ukraińskiego poety i pisarza Serhija Żadana. Sam tytuł wydanej w 2019 roku może sugerować, że będziemy mieć do czynienia ze smutną historią nastolatka, który musi poradzić sobie z przemocą ze strony rówieśników w obcym miejscu. Lecz po spojrzeniu na okładkę, gdzie znajduje się naszkicowany, zbombardowany dom, prawda okaże się dramatyczniejsza. Tym bardziej, że dziś „Internat” staje się książką niesamowicie aktualną, a trudna wędrówka pewnego nauczyciela odbywa się tak blisko nas – Polaków.

 -

"Chodź ze mną" – Morza szum, zakazanej miłości śpiew, gdyńska tajemnica pośród drzew… - Recenzje książek

Łukasz Orbitowski – mężczyzna to postawny jak wiking, ale o miłości potrafi opowiadać, oj potrafi. Żałuję, że jego literaturę odkryłem dopiero wraz z premierą niepokojąco wciągającego „Kultu”, gdzie z ironią, wiarygodnie przedstawił czytelnikom nieprawdopodobną sprawę z Oławy. „Chodź ze mną” także jest historią opartą na faktach, lecz dużo bardziej ubarwioną, a zamiast miłości działkowicza Heńka do Matki Boskiej, mamy gorące uczucie, jakim obdarzyli siebie polska studentka stomatologii – Helena oraz starszy od niej radziecki kapitan łodzi podwodnej – Kola. Nie jest to jednak typowy obyczajowy romans rozgrywający się na tle gdyńskiej plaży i hoteli lat 50. To książka z elementami fantastycznymi i wątkiem szpiegowskim… Brzmi intrygująco, prawda?

 -

"Marshal" – Szamanka w krainie łagodności... - Recenzje płyt

Enya oraz Loreena McKennitt to wokalistki, które od dawna za pomocą swoich anielskich głosów i magicznych utworów przenoszą wrażliwych słuchaczy tam, gdzie można ukoić skołatane nerwy. Ale nie tylko te pochodzące z Irlandii i Kanady panie rozpalają światło w mroku. W Polsce także mamy artystkę, która sprawia, że uzdrowiona dusza tańczy i unosi się do nieba. To Anna Hamela – Barwny Ptak szybujący wśród chmur. Pod koniec czerwca zaprezentowała drugi album pt. „Marshal”. Jakże metafizyczny, refleksyjny. Pochodzący z niego singiel „Taga Tunga” już poznaliście. Teraz pora na szczerą, osobistą recenzję całego krążka – bogatego we flety, cymbałki itp. instrumenty. Wyjątkowego ze względu na język, w jakim śpiewa Anna.

 -

"Stranger Things 4" – Rozstania i powroty - Seriale

Nie wiem, ile godzin dziennie sypiają bracia Duffer, ale widać, że chyba muszą pić sporo kawy, mieszać zioła i palić skręty. Wszak inaczej ich wyobraźnia zwiędłaby jak kwiaty po tamtej, mrocznej Drugiej Stronie. Panowie wpadają zatem na kolejne pomysły. Czy złapią one wszystkich widzów za serce i gardło? To już kwestia osobistej wrażliwości, oczekiwań i... zawieszenia niewiary. Bo czwarty sezon „Stranger Things” jest niczym złote jabłko ze smacznym miąższem, ale i kilkoma robakami w środku, przez które owoc nieco gnije. Niesamowity pod względem zastosowania równoległego montażu, wspaniale operujący nostalgią, z ciekawym złoczyńcą, lecz rozwleczony, z powtarzającymi się do granic wytrzymałości i cierpliwości motywami oraz scenami. Co oczywiście nie oznacza, że przygoda w Hawkins nie będzie bawić, straszyć i wzruszać. Wręcz przeciwnie.

 -

"Królowa" – Loretta światełkiem w tunelu! - Seriale

Polski serial Netflixa o drag queen dostępny dla widzów z całego świata, a w tytułowej roli Andrzej Seweryn – jeden z najlepszych aktorów swojego pokolenia. Przecież to brzmi tak intrygująco, że aż trudno w to uwierzyć. A jednak! O ile Seweryn prezentował się na zdjęciach promocyjnych niezwykle przekonująco (na ekranie na szczęście również), to już sama „Królowa”, która pod koniec czerwca dumnie weszła na wspomnianą platformę, okazała się produkcją średniej jakości, żeby nie powiedzieć poniżej oczekiwań. Lecz nie oznacza to, iż mamy tylko powody do wstydu. To serial jednocześnie niedobry i dobry, a o jego ocenie zadecyduje osobiste doświadczenie oraz wrażliwość.

Polecamy podobne artykuły

 -

Odwiedzin: 321

Autor: MovieBrainAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Opowiadanie pt. „SERCE SMOKA” - Autorzy/pisarze

Ling sięgnął po manierkę, by ulżyć swemu pragnieniu. Oprócz tego czuł, że ma całkowicie popękane usta, pot lał się z niego strumieniami, a takiego zmęczenia chyba nie odczuwał jeszcze nigdy. Rozejrzał się na wszystkie strony i zauważył, że Mistrza Belugę także trawią trudy podróży. Jedynie ich przewodnik był nadal energiczny, jakby dopiero, co wyskoczył z łóżka, ale mogło to wynikać z faktu, że pochodził z tych stron. Najpewniej się już przyzwyczaił do tak męczących wędrówek przez pustynie. Ling zdecydowanie inaczej wyobrażał sobie tę wyprawę. Już drugi dzień jazdy na tym śmierdzącym wielbłądzie. Kiedy wreszcie dotrą na miejsce?

 -

Odwiedzin: 5238

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 3

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga - Autorzy/pisarze

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część druga.

 -

Odwiedzin: 15723

Autor: aragorn136Recenzje książek

Komentarze: 4

Jak napisać scenariusz filmowy? - Recenzje książek

Robin U. Russin oraz Wiliam M. Downs, dwaj amerykańscy scenarzyści całą swoją wiedzę zabrali w jednej książce. W przystępny sposób, dzieląc na poszczególne części, opisali wszystko: od techniki po ciekawostki. „Jak napisać scenariusz filmowy” to najlepsza pozycja na rynku zarówno dla laików jak i nieco doświadczonych pisarzy. To biblia dla scenarzystów.

 -

Odwiedzin: 7750

Autor: adminLudzie kina

Komentarze: 1

Wywiad: Film – moja pasja, moje życie - Ludzie kina

Interesujące osobowości są wśród nas. Do takich należy nasz dzisiejszy gość Przemysław Jankowski, pasjonat filmu. Dzięki niemu wiemy, iż nie należy się poddawać i zawsze można dążyć do realizacji własnych marzeń. Zapraszam.

Teraz czytane artykuły

 -

Odwiedzin: 3152

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 1

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza - Autorzy/pisarze

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część pierwsza.

 -

Przejawy Ducha - Religia

W życie człowieka na Ziemi ingeruje wiele istot z różnych wymiarów rzeczywistości – m.in. Anioły. Ich przejawy są często dyskretne i potrzeba dużego wyczucia i świadomości, by zdać sobie sprawę z tzw. przejawów ducha.

 -

Prawdziwe oblicze chrześcijaństwa - Religia

Chrześcijaństwo, podobnie jak inne religie na świecie są odbiciem wierzeń i praktyk starożytnego świata. Niestety, fałszywa ideologia głoszona przez kapłanów, tak mocno wżarła się w ludzką świadomość, że mało kto poszukuje prawdziwego oblicza nauk dawnych mistrzów.

 -

Odwiedzin: 2598

Autor: pjReligia

Światowe Dni Młodzieży 2016 w Krakowie – podsumowanie - Religia

W niedzielę 31 lipca zakończyły się obchody Światowych Dni Młodzieży. I śmiało można je ocenić jako bardzo udane. Panowała radość, pozytywna energia, miłość do Boga i bliźniego. Widać, że młodzi pielgrzymi przyjęli do serca słowa Ojca Świętego i hasło: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

 -

Odwiedzin: 1023

Autor: adminReligia

Komentarze: 1

Wielki sukces opowieści o św. Faustynie w USA! - Religia

W poniedziałek, 28 października, odbyła się amerykańska premiera filmu „Miłość i miłosierdzie”. Pokazy polskiej, biograficznej produkcji o św. Faustynie, pod angielskim tytułem „Love and Mercy”, zorganizowano w niemal 800 kinach. Sukces frekwencyjny okazał się tak wielki, że film trafił do czołówki dziennego, amerykańskiego box office’u, zajmując 2. pozycję, tuż za „Jokerem”. Tego dnia polska produkcja zostawiła w tyle m.in. „Czarownicę 2” i „Rodzinę Addamsów”.

Nowości

 -

Papuga Wasyl – ptaszek z czubkiem, który zdobywa popularność na Instagramie! - Intrygujące

Altao.pl to portal o ludziach z pasją. Taka nazwa zobowiązuje, prawda? Wydaje się zatem, że tylko sylwetki znanych lub mniej znanych osób – mężczyzn i kobiet będą się tu pojawiać. Faktycznie taki był początkowo plan. Jednak, gdy zobaczy się na żywo pewną małą upierzoną istotę, to serducho się „roztapia”. Człowiek czuje się zahipnotyzowany równie mocno jak po spotkaniu z wielkimi oczami Kota w butach, który inaczej zareagowałby na widok Wasyla. Okej, ale kim jest Wasyl?! To papuga nimfa, zaadaptowana przez młode małżeństwo z Łodzi. Co ciekawe, ptaszek ten ma swojego Instagrama, gdzie obserwuje go już ponad pół tysiąca fanów, dlatego tym bardziej musieliśmy o nim napisać!

 -

"Internat" – Oblepiony strachem idź drogą nadziei! - Recenzje książek

«Byłem w „Internacie”, było przerażająco« – powiedział mi siostrzeniec. Nie wyjawił jednak tajemnicy swego dzieciństwa. Uff! Kacper po prostu tymi słowami zachęcił do przeczytania powieści ukraińskiego poety i pisarza Serhija Żadana. Sam tytuł wydanej w 2019 roku może sugerować, że będziemy mieć do czynienia ze smutną historią nastolatka, który musi poradzić sobie z przemocą ze strony rówieśników w obcym miejscu. Lecz po spojrzeniu na okładkę, gdzie znajduje się naszkicowany, zbombardowany dom, prawda okaże się dramatyczniejsza. Tym bardziej, że dziś „Internat” staje się książką niesamowicie aktualną, a trudna wędrówka pewnego nauczyciela odbywa się tak blisko nas – Polaków.

 -

Odwiedzin: 150

Autor: PaMTechnologie

Radziecka wyrzutnia rakiet masowego rażenia Szatan - Technologie

Czy wiecie, jak wygląda wyrzutnia rakietowa pocisków masowego rażenia? W tym filmie dowiecie się, jak szybko można doprowadzić do zagłady ludzkości. Taki system wyrzutni rakietowych działał w dawnym związku radzieckim i może działać - jak widać - do dziś. Film powstał na terenach Ukrainy, w tajnej bazie wojskowej. Został stworzony przez autora YouTube: BezPlanu - Pocisk, który miał zniszczyć świat...

 -

O czerniaku w wielkim skrócie – czynniki ryzyka i metody zapobiegania - Genetyka i Biologia

Sierpień. Lato w pełni, połowa wakacji. Udajemy się nad morze, aby leżeć plackiem na plaży i mieć brązowe ciało. Jednak większość z nas często zapomina, że w trakcie upałów, gdy promienie słoneczne parzą niczym oddech Balroga, jesteśmy narażeni na niebezpieczeństwo poważniejsze niż czerwona, piekąca skóra. Może bowiem rozwinąć się czerniak. Czym dokładnie jest ta choroba? Jak się przed nią uchronić? Kto szczególnie jest na nią narażony? Czy pobyt w solarium jest groźniejszy od opalania się na leżaku? Na te pytanie odpowie Maciek Sobczak.

 -

Odwiedzin: 321

Autor: MovieBrainAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Opowiadanie pt. „SERCE SMOKA” - Autorzy/pisarze

Ling sięgnął po manierkę, by ulżyć swemu pragnieniu. Oprócz tego czuł, że ma całkowicie popękane usta, pot lał się z niego strumieniami, a takiego zmęczenia chyba nie odczuwał jeszcze nigdy. Rozejrzał się na wszystkie strony i zauważył, że Mistrza Belugę także trawią trudy podróży. Jedynie ich przewodnik był nadal energiczny, jakby dopiero, co wyskoczył z łóżka, ale mogło to wynikać z faktu, że pochodził z tych stron. Najpewniej się już przyzwyczaił do tak męczących wędrówek przez pustynie. Ling zdecydowanie inaczej wyobrażał sobie tę wyprawę. Już drugi dzień jazdy na tym śmierdzącym wielbłądzie. Kiedy wreszcie dotrą na miejsce?

 -

"Chodź ze mną" – Morza szum, zakazanej miłości śpiew, gdyńska tajemnica pośród drzew… - Recenzje książek

Łukasz Orbitowski – mężczyzna to postawny jak wiking, ale o miłości potrafi opowiadać, oj potrafi. Żałuję, że jego literaturę odkryłem dopiero wraz z premierą niepokojąco wciągającego „Kultu”, gdzie z ironią, wiarygodnie przedstawił czytelnikom nieprawdopodobną sprawę z Oławy. „Chodź ze mną” także jest historią opartą na faktach, lecz dużo bardziej ubarwioną, a zamiast miłości działkowicza Heńka do Matki Boskiej, mamy gorące uczucie, jakim obdarzyli siebie polska studentka stomatologii – Helena oraz starszy od niej radziecki kapitan łodzi podwodnej – Kola. Nie jest to jednak typowy obyczajowy romans rozgrywający się na tle gdyńskiej plaży i hoteli lat 50. To książka z elementami fantastycznymi i wątkiem szpiegowskim… Brzmi intrygująco, prawda?

Artykuły z tej samej kategorii

 -

Wywiad z Krzysztofem Jarząbkiem – twórcą kontrowersyjnych, zabawnych "Niebezpiecznych związków Mariana Klepki" - Autorzy/pisarze

27 września 2019 roku ukazała się na rodzimym rynku powieść, której treść jest szalenie aktualna i dość kontrowersyjna. Mowa o „Niebezpiecznych związkach Mariana Klepki” – zaangażowanej politycznie komedii i świetnej satyrze na polskie, współczesne, podzielone społeczeństwo. Od 20 października możecie przeczytać jej recenzję na naszym portalu. A jak już to zrobicie, to zapraszamy do poniższej – równie intrygującej i wciągającej jak sama książka – rozmowy, którą przeprowadzaliśmy z tajemniczym autorem „Niebezpiecznych związków Mariana Klepki”, czyli Krzysztofem Jarząbkiem.

 -

Odwiedzin: 2811

Autor: adminAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Autor "Inkuba" o swej pasji do horrorów. "Mrożąca krew w żyłach", intrygująca rozmowa z Arturem Urbanowiczem! - Autorzy/pisarze

Amerykanie mają swojego Stephena Kinga, ale my wcale nie gorsi. W Polsce gatunek horroru także popularnym jest. Niechaj dowodem będą, sprzedające się jak świeże bułki, klimatyczne, rodzime powieści: „Gałęziste”, „Grzesznik” oraz „Inkub”. Ich autora Artur Urbanowicza (tak, napisał je wszystkie) rozpiera duma. Czy to właśnie matematyczne wykształcenie sprawia, że jego książki są tak fabularnie przemyślane i odpowiednio stopniujące napięcie? To tylko jedna z kwestii, które poruszyliśmy w wyczerpującym wywiadzie z tym zdolnym powieściopisarzem.

 -

Odwiedzin: 4171

Autor: Daniel DrozdekAutorzy/pisarze

Komentarze: 3

"O świecie, czyli o Tobie" - wiersz autorstwa Daniela Drozdka - Autorzy/pisarze

Daniel jest uczniem technikum i mieszkańcem Czechowic-Dziedzic. Jak wielu kolegów w jego wieku, interesuje się sportem, muzyką i ogólnie szeroko pojętą kulturą. Jednak jest wyjątkowy, bo poza sportem i rozrywką, ma w sobie artystyczną duszę i pasjonuje go też świat poezji oraz filozofii. Co więcej, sam od pewnego czasu pisze. Do tej pory na łamach portalu Altao.pl zaprezentował Wam kilka recenzji gier. Tym razem postanowił stworzyć drugi profil, aby podzielić się swoją twórczością ze wszystkimi miłośnikami poezji. Na pierwszy ogień przeczytacie dzieło pt. „O świecie, czyli o Tobie”.

 -

Odwiedzin: 3358

Autor: Daniel DrozdekAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Wiersz "Za mało gwiazd na niebie" - Autorzy/pisarze

Oto trzeci wiersz młodego poety Daniela Drozdka.

 -

Wiersz pt. "Anioł stróż" Daniela Drozdka - Autorzy/pisarze

Aniele stróżu mój... Tym razem młody poeta Daniel w swoim wierszu spotyka anioła płci żeńskiej, który staje się jego opiekunem.

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2022 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.422

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję