O nasChronologiaArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
Wstęp
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
aragorn136 (21806 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
3 511
Czas czytania:
3 729 min.
Kategoria:
Autorzy/pisarze
Autor:
aragorn136 (21806 pkt)
Dodano:
4345 dni temu

Data dodania:
2012-07-26 21:17:11

 

" Tajemnica starej puszczy"

 

        scenariusz: Przemysław Jankowski

 

         Z ROZJAŚNIENIA:

 

          POLSKA. ROK 1310 N.E.

 

          Gdzieś na terenie gęstej puszczy, pod wielkim rozłożystym

          dębem, klęczą trzy czarne postacie w długich szatach i

          kapturach na głowie. Coś w pośpiechu zakopują.

 

         Widać gęsty dym unoszący się nad środkiem lasu.

 

          Dwa zachody słońca wcześniej

 

          PLENER. POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - NOC

 

          W kierunku wysokiego, owalnego budynku, idzie grupa

          kilkudziesięciu mnichów.  Wszyscy ubrani w czarne szaty, ogolone na

          łyso głowy, na twarzy krótki, siwy lub brązowy zarost,

          opasani srebrnymi sznurami. W dłoniach trzymają pochodnie.

          Po chwili zatrzymują się przed dużymi drewnianymi

          wrotami i czyimś ciałem ułożonym na kamiennym stosie.

          Słychać odgłosy leśnego życia: wycie wilków, hukanie sowy.

 

          Ciężkie drzwi otwierają się. Na zewnątrz

          wychodzi wysoka, chuda, postać: mnich z długą do kolan

          siwą brodą i założonym kapturem. Podpiera się dębową laską, 

          na brzuchu zamiast srebrnego sznura - ma przymocowany złoty

          pas. Powoli schodzi po stromych schodach. Dociera do stosu.

          Zdejmuje nakrycie głowy. Widać pomarszczoną twarz,

          orli nos, zapadnięte poliki i zmęczone oczy.

 

                              MNISI

                          (głośno)

                    Mistrzu Izydorze! Mądry Izydorze!             

 

                              IZYDOR

                    Uciszcie się Bracia moi ...

 

                              IZYDOR           

                    .... Zebraliśmy się, by pożegnać naszego

                    przyjaciela. Przybył do nas daleką,

                    pełną przeszkód drogę.

                    Opiekowaliśmy się nim przez

                    trzydzieści zachodów słońca.

                    Jednakowoż nie udało nam się go

                    uleczyć, gdyż rana była zbyt

                    głęboka. Oddajmy więc mu należną

                    cześć, gdy jego ciało pochłonie

                    czerwony płomień.

 

          Zakonnicy klękają. Po kilku chwilach, jeden z nich wstaje.

          Podchodzi do Izydora i podaje mu pochodnię. Stary przywódca

          podpala ciało. Mnisi się podnoszą. Zaczynają śpiewać.

 

                              MNISI

                    Niechaj spokoju zazna twa dusza. Bo

                    pamięć o tobie nasze serca porusza.

                    Tyś był naszym bratem. Udaj się do

                    niebieskiego świata zatem.

 

 

          Buchają płomienie.

 

          PLENER. 100 METRÓW OD WIEŻY - NOC

 

          W pobliskich krzakach ukrywają się dwie ubrane

          w łachmany - podarte portki i lnianą koszulę,

          postacie. Skulone, obserwują całe wydarzenie.

 

 

 

                                                                                      PRZEJŚCIE DO:

 

 

          WNĘTRZE. ZAMEK NA WAWELU - DZIEŃ

 

          Na tronie siedzi dumny, około 50 letni, posępny mężczyzna.

          Ma gęste wąsy, na ramiona opadają siwe włosy, ubrany w ciężkie

          skórzane buty i łuskową zbroję. Obok niego stoi niski, gruby, łysy doradca

          w żółto-różową tunice. Nachyla się i szepcze coś do ucha swemu panu.

 

          Po chwili, otwierają się wielkie mahoniowe drzwi. Po obu

          stronach stoją dwaj rycerze-strażnicy. Do środka wchodzi

          pewnym krokiem młody herold. Na jego twarzy widnieje ciemna,

          kozia bródka. Ubrany w śmieszny strój w poprzeczne zielone

          paski, donośnym głosem oznajmia.

 

                              HEROLD

                    Dwóch chłopów ze wsi Klekoty do

                    Jaśnie Pana Księcia Władysława

                    Łokietka!

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                         (podnosi rękę)

                    Wpuścić

 

          Mija kilka sekund. Do sali wchodzi dwóch obdartusów. Idą

          boso, powoli, zgarbieni, wystraszeni, wpatrzeni w kamienną

          podłogę. W dłoniach miętolą brązowe czapki. Jeden z nich:

          pulchny blondyn o głupkowatym wyrazie twarzy, drugi: dużo

          starszy mężczyzna ze zlepionym czarnym kołtunem na głowie.

          Klękają dwa metry od tronu, nadal wpatrując się w podłogę.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Powstańcie.

 

          Wstają. Starszy podnosi głowę. Patrzy w oczy władcy. Młodszy

          nadal bawi się czapką i ma pochyloną głowę.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Jak was zwą?

 

                              STARSZY CHŁOP

                    Jo jest Maćko panie. Tyn tutaj to

                    Antek, młodsy bracisek, nieco

                    psygłupim urodzony. Rodziciele

                    go z chaty wygnali. Jom go przygarnął

                    i karmił. Zezre tyle co dorodny

                    łodyniec. Nas dziadunio Kostek

                    zowse powtozoł: kto je jak świnia

                    to żadnego pozytku z nigo ni ma...

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Dość! Mówta chłopy w jakiej sprawie

                    przybywacie?

 

                              MAĆKO

                    My świnte ludzie Panie. Matkę Boską

                    czcim i Pana Jezuska tyz. We

                    wcorajsą noc razem z Antkiem

                    odkryli my coś w ciemnym lesie,

                    niedaleko nasych Klekotów.

 

                              ANTEK

                    Maaaćkoo joo chcieeć pooowiedzieć,

                    dej mi łopowiedzieć ...

 

                              MAĆKO

                    Cicho być tłumoku. Jak ty powis to

                    nas ksiunze nic nie pojmie.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Uspokójta się chłopy albo was karzę

                    wychłostać! Maćko, mów od początku,

                    co takiego żeście odkryli.

 

          Nieco blady, wystraszony, starszy mieszkaniec Klekotów

          przełyka ślinę i zaczyna opowieść:

 

                              MAĆKO

                    Mój Antek, jak co dzień, posedł

                    zbirać chrust do lasu. Noc

                    nadchodziła, a łon nie wraca. Se

                    myśle. Zgubił się tłumok jeden cy

                    jak. Je jak łodyniec, gruby jak

                    beka, a głupsy od nasej schorowanej

                    babuni. Ale to jednak brat, a brata

                    kochom nad zycie. Posedłem go

                    znaliźć. Jesce nigdy sie nie

                    zgubił. Zawse zbirał gałynzie na

                    bzegu lasu. No to jo posedł. Ide i

                    ide, patse na zimie, na droge. Jego

                    ślady widze. Jezusińku kochany, jo

                    se pomyśloł, on polozł w środek

                    ciemnego boru. A jo tylech razy mu

                    powtorzoł, nie leź tam bo sie

                    zgubis. Nie posłuchoł. Polozł.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                    Do rzeczy Maćko. Moja cierpliwość

                    się kończy!

 

                              MAĆKO

                    Wyboc panie. O cym to jo ... Aaa.

                    No i tłumok jeden nie posłuchoł.

                    Scyńście łod Boga, że Antek ma

                    chorą kuśkę. Co chwila posikuje. A

                    smród jest wtedy tak samo mocny jak

                    jego pierdy z dupy. Tylko jo poznom

                    z daleka jego zapachy. No ide, ide,

                    wąchom i ide. Staje, patse psed

                    siebie. Łocy przecirom, Jezusińku

                    drogi. To Antek kuco pod ksakiem i

                    sro. Noc już prawie zapadła.

                    Podchodze jo do brata. Pytom sie

                    go. Antek, ty tłumoku, co ty

                    wyprowios. Po coś tu przylozł, tak

                    daleko? Łocy robiom mu sie duze,

                    nie wim, mo zatwardzynie cy sie

                    cegoś wystrasył. Kucom obok niego,

                    a łon pokazuje palcem przed siebie.

                    Patse, znowu łocy psecirom, a tam

                    na polanie stoi wiezycka. Jakieś

                    mnichy stoją z pochodniami. Cosik

                    zacynają śpiwać. Na stosie leży

                    jakowyś diaboł albo jesce cosik

                    gorsego. Najstarsy podpolo stos.

                    Wsyscy sie kłaniają, a to cuś

                    chajcuje sie jak nie wim co. Dym

                    corny leci. Jezusińku drogi. Po

                    wsystkim zakonniki posły do środka,

                    a my pocekalim aż wstanie słońce i

                    chodu.

 

                              DORADCA KRÓLA

                    Jaśnie Panie. To chyba jakiś

                    diabelski zakon. Heretycy. Być może

                    składają ofiary ze zwierząt albo

                    gorzej - z ludzi.

 

                              KSIĄŻĘ WŁADYSŁAW

                         (wstaje z miejsca, zaczyna

                         krzyczeć)

                    Nie będę tolerował takich

                    obrzędów na moich ziemiach! 

                    Rozkazuje wysłać odział

                    rycerzy. Sprawdzą, czy to aby

                    prawda. Jeśli tak, to wszystkich

                    mnichów związać i sprowadzić do

                    miasta. Maćko będzie przewodnikiem.

                    Mam nadzieję, że nie skłamałeś

                    obdartusie, bo inaczej każe cię

                    wymoczyć w gorącej smole.

 

                              MAĆKO

                    Matko Boska, Jezusińku Drogi.

 

 

 

                                                                                                    PRZEJŚCIE DO:

 

          PLENER. DROGA DO LASU - RANEK

 

          Polną drogą, konno, jedzie kilkunastu rycerzy. Wraz

          z ciemno brodatym dowódcą, na jasnej klaczy siedzi wystraszony

          Maćko. Wszyscy podążają w kierunku puszczy. W oddali widać wioskę Klekoty.

 

          Koło chaty - lipianki z dachem ze słomy, stoi Antek, na

          twarzy ma jak zwykle głupkowatą minę. Macha ręką w stronę

          galopujących ludzi.

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - RANEK

 

          Ciemna izba. Pośrodku stoi szeroka ława. Wokół na pieńkach

          siedzi grupa mnichów. Najstarszy na końcu pod otworem w

          ścianie, trzyma na kolanach, oprawioną w skórę, księgę. Na

          kamiennej podłodze pali się gruba świeca, której blask rzuca

          na ściany groteskowe cienie.

 

                              IZYDOR

                    Bracia. To co się nam przytrafiło,

                    spisaliśmy w tej oto księdze. Jeśli

                    kiedykolwiek zagrozi nam jakieś

                    niebezpieczeństwo wiecie co należy

                    czynić. Musimy strzec tej

                    tajemnicy. To nasza misja. Do tej

                    pory byliśmy skromnym zakonem,

                    który żarliwie modlił się do Boga

                    najwyższego. Nasz gość zaburzył

                    stały porządek bractwa. Mimo to

                    nigdy nie był nam wrogiem.

                    Przyjęliśmy go w nasze progi.

                    Karmiliśmy i próbowaliśmy uzdrowić

                    przez 30 wschodów i zachodów słońca.

 

          Na ławie stoi dziwne, stworzone z materiału podobnego do

          metalu, pudło oraz srebrna duża kostka, na której widnieją

          napisy w obcym języku:

 

          oh tookurah hohututah mawulah duh dwa maher duh. nuwrlahah

          uw hoe marikoto et meekotutrah tutrah oto indra ukreahiah.

 

                                                                                                 PRZEJŚCIE DO:

 

          PLENER. PUSZCZA - DZIEŃ

 

          Przez gęste knieje - olchy, buki, brzozy, jodły i sosny,

          przedziera się oddział zbrojnych. Na przedzie idzie

          wystraszony Maćko.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Daleko jeszcze chłopie?

 

                              MAĆKO

                    Jesce kawałek panie.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Obyś prawdę mówił, bo inaczej

                    posmakujesz mego miecza.

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - DZIEŃ

 

          Trzydziestu mnichów siedzących wokół ławy podnosi się jak

          jeden mąż, gdy z zewnątrz dobiegają ich krzyki ludzi.

          Podchodzą do wylotu w ścianie. Kilku z nich patrzy co się

          dzieje pod wieżą. 

 

          PLENER . POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - DZIEŃ

 

          Kilkunastu zbrojnych wybiega z gęstwiny drzew. Zatrzymują się.

          Rozglądają wokół. Podnoszą głowy i obserwują owalną, smukłą,

          kamienną budowlę. Brodacz wychodzi przed szereg.

 

         W pobliskich krzakach widać postać w obdartym ubraniu.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    W imieniu księcia Władysława

                    Łokietka, pana tych ziem, rozkazuję

                    wam otworzyć wrota!

 

          WNĘTRZE. IZBA W WIEŻY - DZIEŃ

 

          Przerażeni zakonnicy spoglądają na siebie. Na twarzy

          starego Izydora maluje się spokój i opanowanie.

 

                              IZYDOR

                    Uspokójcie się bracia. Porozmawiam

                    z nimi. ..

 

                            IZYDOR

                       (pokazując palcem na

                       trzech młodych mnichów)

                    .... a wy uciekajcie

                    tylnym, ukrytym wyjściem,

                    zabierzcie ze sobą księgę i

                    pochowajcie wraz z tym

                    niebezpiecznym przedmiotem pod

                    naszym starym dębem. Szybko! Oni

                    nie mogą tego znaleźć.

 

                              TRZEJ MNISI

                    Nie zawiedziemy mistrzu!

 

          PLENER. POD CZARNĄ KAMIENNĄ WIEŻĄ - DZIEŃ

 

          Drewniane wrota otwierają się. Pojawia się w nich stary,

          długo-brody mężczyzna, podpierają się laską. Towarzyszy mu

          dwoje innych zakonników. Powoli idą w kierunku rycerzy.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Stać! Jak cie zwą mnichu?

 

                              IZYDOR

                    Jam jest Izydor. Najwyższy kapłan.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                         (rozgląda się)

                    Ten oto tu obdartus twierdzi ...

                    Zaraz gdzie on jest?

 

                              JEDEN Z RYCERZY

                          (wskazuje na zarośla)

                    Panie on się ukrywo w w tamtych

                    krzakach.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Przyprowadzić go!

 

           Dwóch rycerzy wyciąga z krzaków skulonego chłopa.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Więc ten oto tu , mieszkaniec z

                    okolicznej wioski, twierdzi, że

                    odprawiacie jakieś szatańskie

                    praktyki. Kogo paliliście? Czy

                    składacie ofiary z ludzi? Mówcie

                    prawdę! A może oddajecie cześć

                    diabłu?

 

                              IZYDOR

                    Panie mości rycerzu. Jesteśmy

                    skromnymi mnichami, którzy gorliwie

                    modlą się do Boga. Temu biednemu

                    chłopu coś się przewidziało.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Był też z nim jego młodszy brat.

                    Czy on też miał zwidy?

 

                              IZYDOR

                    Nie jesteśmy wyznawcami szatana!

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    O tym zdecyduje święte oficjum w

                    Krakowie. Przeszukać wieżę!

                    Wyprowadzić resztę mnichów!

 

          Rycerze wchodzą do budynku. Po chwili wyprowadzają

          trzęsących się ze strachu ludzi. Jeden ze zbrojnych niesie

          kilka starych ksiąg.

 

                              RYCERZ

                    Panie. Znaleźlim tylko to.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Związać wszystkich. Wieżę podpalić!

 

                              DRUGI RYCERZ

                    Ale panie. Żeby się las nie

                    shajcował.

 

                              BRODATY DOWÓDCA

                    Nie ma wiatru. Drzewom się krzywda

                    nie stanie.

 

          Kilku rycerzy naciąga łuki i wystrzeliwuje płonące strzały w

          drewniany dach i wrota. Niektórzy mnisi łapią się za głowy.

          Inni klękają i modlą się do Boga. Nagle jeden z nich biegnie

          na oślep przed siebie. Chce uciec. Brodaty dowódca dogania

          go i dosięga mieczem. Łysa głowa toczy się na leśnym mchu. Z

          leżącego ciała wytryska krew.

 

                                                                                             PRZEJŚCIE DO:                                              

 

          700 lat później

 

         PLENER. WŁOCŁAWEK. ULICA OKRZEI - DZIEŃ

 

 

(cdn.)

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą Altao.pl. Kup licencję

Galeria zdjęć - Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza

Temat / Nick / URL:

Treść komentarza:

2 (2)

kriswolf
4127 dni temu

Rozbawiły mnie ' pierdy z dupy' :-)
Dodaj opinię do tego komentarza

Więcej artykułów od autora aragorn136

"Tatuażysta z Auschwitz" – Miłość w piekle (jakby podkoloryzowana) - Seriale

Najpierw była książka. Choć bestsellerowa, to jej autorkę odsądzano od czci od wiary. Zarzucano, że urodzona w Nowej Zelandii Heather Morris kompletnie pominęła historyczno-edukacyjną rzetelność na rzecz ckliwego romansu w miejscu, w którym na miłostki nie było żadnych szans. Wiadomo, że w największym niemieckim obozie koncentracyjnym ginęły całe rodziny, a łącznie zamordowano ponad milion ludzi. Jaki więc mógł być miniserial na podstawie „Tatuażysty z Auschwitz”? Czy to dzieło, które należy szybko wymazać z pamięci? Nie! Ale do wybitnej produkcji telewizyjnej droga daleka.

"Zmiana" – Koniec jest początkiem - Recenzje książek

Na początku trzeba wyraźnie zaznaczyć. Poniższa recenzja została napisana z myślą o pewnej grupie osób. Mowa o czytelnikach mających lekturę pierwszego tomu serii „Silos” za sobą. Oczywiście Hugh Howey tak wymyślił kolejną część, by nie zagubił się w niej „świeżak”, jednak mimo zupełnie oddzielnej historii, połączenia są wyraźne. A zatem lepiej doświadczyć „Zmiany” jako człowiek, który jadł już chleb z tego dystopijnego pieca. Czy ta powieść jest równie intrygująca i wciągająca jak poprzednia? Niestety nie, choć są w niej tematy fascynujące i jednocześnie przerażające.

"Mad Max" – Aż kontroler parzy! - Recenzje gier

Gdy tworzysz coś na bazie popularnego filmowego uniwersum, to musisz sobie zdawać sprawę, że porywasz się z motyką na słońce. Deweleporzy powinni zapisać sobie to stwierdzenie pomiędzy linijkami kodu. A jednak biorą się do roboty – przelewają pomysły do cyfrowej rzeczywistości, kuszą fanów. Finał bywa różny. Raz lepszy (przykład polskiego „RoboCopa: Rogue City”), innym razem gorszy („Avatar: The Game”). W 2015 roku z warsztatu szwedzkiego Avalanche Studios wyjechał jednak tytuł, który mimo wad, wychodzi na prowadzenie w wyścigu o najlepszą grę na podstawie filmowego hitu. Mowa o „Mad Maxie” wydanym między innymi na konsolę PS4.

"Furiosa: Saga Mad Max" – Dziewczyna na pustynnej drodze zemsty - Recenzje filmów

„Pamiętasz mnie?”. Pytała tytułowa Furiosa już w zwiastunie. Pyta i w samym filmie. Ależ oczywiście, że Cię pamiętam. Gdy miałaś twarz dojrzalszej Charlize Theron. Kiedy z pomocą szalonego, małomównego Maxa realizowałaś swój plan w takim stylu, że szczęka opadała i piasek się do niej wsypywał. Okazało się jednak, że wcześniej też obrałaś podobny cel – jako dziecko porwana, skazana na tułaczkę z dziwnymi typami na jeszcze dziwniejszym pojazdach, myślałaś tylko o jednym – zemście! A więc prequel. A zatem spin-off z Anyą Taylor-Joy. Opowieść rozpisana na kilkanaście lat. Czy to się mogło udać? Czy o prawie 10 lat starszy George Miller powtórnie stworzył arcydzieło kina akcji w klimacie postapo?

"Reniferek" – „Zawse bendziemy razem” - Seriale

„On kłamie, oni też kłamią. Przedstawili to jako prawdziwą historię, podobnie jak on, ale tak nie jest. To rażąca nieprawda” – powiedziała stalkerka, będąca pierwowzorem postaci w serialu pt. „Reniferek”. Nie dziwią te słowa, wszak Netflix zgadza się na ubarwianie każdego scenariusza, by zwiększyć oglądalność. Ale czy to złe w tym przypadku? Niekoniecznie, bo Richardowi Gaddowi udało się w siedmiu krótkich odcinkach opowiedzieć o swoim życiu w sposób tak dramatyczny, dojrzały i kreatywny, że tę hiperbolę można mu wybaczyć.

Polecamy podobne artykuły

 -

Odwiedzin: 1783

Autor: MovieBrainAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Opowiadanie pt. „SERCE SMOKA” - Autorzy/pisarze

Ling sięgnął po manierkę, by ulżyć swemu pragnieniu. Oprócz tego czuł, że ma całkowicie popękane usta, pot lał się z niego strumieniami, a takiego zmęczenia chyba nie odczuwał jeszcze nigdy. Rozejrzał się na wszystkie strony i zauważył, że Mistrza Belugę także trawią trudy podróży. Jedynie ich przewodnik był nadal energiczny, jakby dopiero, co wyskoczył z łóżka, ale mogło to wynikać z faktu, że pochodził z tych stron. Najpewniej się już przyzwyczaił do tak męczących wędrówek przez pustynie. Ling zdecydowanie inaczej wyobrażał sobie tę wyprawę. Już drugi dzień jazdy na tym śmierdzącym wielbłądzie. Kiedy wreszcie dotrą na miejsce?

 -

Odwiedzin: 5846

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 3

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część druga - Autorzy/pisarze

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część druga.

 -

Odwiedzin: 17871

Autor: aragorn136Recenzje książek

Komentarze: 4

Jak napisać scenariusz filmowy? - Recenzje książek

Robin U. Russin oraz Wiliam M. Downs, dwaj amerykańscy scenarzyści całą swoją wiedzę zabrali w jednej książce. W przystępny sposób, dzieląc na poszczególne części, opisali wszystko: od techniki po ciekawostki. „Jak napisać scenariusz filmowy” to najlepsza pozycja na rynku zarówno dla laików jak i nieco doświadczonych pisarzy. To biblia dla scenarzystów.

 -

Odwiedzin: 8521

Autor: adminLudzie kina

Komentarze: 1

Wywiad: Film – moja pasja, moje życie - Ludzie kina

Interesujące osobowości są wśród nas. Do takich należy nasz dzisiejszy gość Przemysław Jankowski, pasjonat filmu. Dzięki niemu wiemy, iż nie należy się poddawać i zawsze można dążyć do realizacji własnych marzeń. Zapraszam.

Teraz czytane artykuły

 -

Odwiedzin: 3511

Autor: aragorn136Autorzy/pisarze

Komentarze: 1

Scenariusz filmowy: Tajemnica starej puszczy, część pierwsza - Autorzy/pisarze

Tajemnica starej puszczy scenariusz: Przemysław Jankowski, Część pierwsza.

"Snowden" – Brzydka prawda - Recenzje filmów

Żadnym odkryciem nie jest stwierdzenie, iż Oliver Stone to znany i ceniony twórca filmów poruszających ważne zagadnienia historyczno-społeczne. Niestety, równie prawdziwa jest teza głosząca, że po 2000 roku reżyser miał na koncie znacznie więcej wpadek niż sukcesów. Według wielu widzów ostatni obraz o tytule „Savages: Ponad bezprawiem” to istna plama na honorze wielokrotnego laureata statuetki Oscara. Dlatego po ogłoszeniu w mediach nowego projektu Stone'a, serca wielu kinomanów zadrżały. Jak czas pokazał, niepotrzebnie. Po ponad dekadzie uśpienia twórca powraca w dobrym stylu, prezentując autorski wigor godny nastolatka.

 -

Odwiedzin: 6590

Autor: adminMuzyczne Style

Komentarze: 1

"Marsz Wilków" – scena i piosenka, które nie pozwalały zasnąć! - Muzyczne Style

18 stycznia 2022 roku mija 20 lat od premiery „Harry’go Pottera i Kamienia Filozoficznego” w polskich kinach. Na HBO Max pojawił się już dokument o tym filmie, zabierający wszystkich w podróż w przeszłość. Nostalgiczną, ale też dość przerażającą. Pamiętacie, jak dzieciaki bały się walki z trollem w łazience? Dziś owa scena budzi raczej uśmiech na twarzy niż uczucie strachu. Za to w latach 80. w Polsce powstały dzieła fantasy dla młodzieży, w których były momenty i postacie dużo bardziej creepy. Ktoś powie, że to diabeł Piszczałka powodował koszmary nocne. Ale równie hardcorowy, szczególnie dla małych dzieciaków, okazał się Marsz Wilków. Może sama, mroczna sekwencja z polsko-radzieckiej adaptacji „Akademii pana Kleksa” z 1983 roku nie przyspieszałaby bicie serca, gdyby nie towarzyszący jej utwór, który przypomniał na swoim kanale, znany już Wam, Topper Harley. Kiedy malcy słyszeli słowa: „Hejże wilki, hejże hola. Litości niechaj nie zna brat. Tu silne szczęki, silna wola. I zdobędziemy cały świat”, obgryzali paznokcie i przytulali się do rodziców. Nic dziwnego. Wszak piosenkę wykonywał heavy metalowy zespołu TSA, a ostry jak żyleta głos wokalisty pozostał w małych głowach na długie lata… Świetny przykład na to, co zrobić, aby kiczowatą baśń zmienić na chwilę w prawdziwy dziecięcy horror!

Arkadiusz Olszewski weźmie Was w "Jasyr"! - Artykuły o filmach

„Jedyny taki film animowany o wielkiej historii z ułańską fantazja, namalowany w całości przez jednego człowieka”. Wystarczyły te promocyjne słowa, abyśmy poświęcili poniższy artykuł „Jasyrowi”. Stworzony przez Arkadiusza Olszewskiego, samouka i pasjonata historii, zmontowany obraz już wkrótce ujrzy światło dzienne. Zwiastun i konkretne fragmenty dowodzą, że jest na co czekać, mimo że nie mamy do czynienia z dynamiczną, widowiskową animacją na miarę netflixowego „Wiedźmina: Zmory Wilka”.

Prawdziwe oblicze chrześcijaństwa - Religia

Chrześcijaństwo, podobnie jak inne religie na świecie są odbiciem wierzeń i praktyk starożytnego świata. Niestety, fałszywa ideologia głoszona przez kapłanów, tak mocno wżarła się w ludzką świadomość, że mało kto poszukuje prawdziwego oblicza nauk dawnych mistrzów.

Nowości

"Tatuażysta z Auschwitz" – Miłość w piekle (jakby podkoloryzowana) - Seriale

Najpierw była książka. Choć bestsellerowa, to jej autorkę odsądzano od czci od wiary. Zarzucano, że urodzona w Nowej Zelandii Heather Morris kompletnie pominęła historyczno-edukacyjną rzetelność na rzecz ckliwego romansu w miejscu, w którym na miłostki nie było żadnych szans. Wiadomo, że w największym niemieckim obozie koncentracyjnym ginęły całe rodziny, a łącznie zamordowano ponad milion ludzi. Jaki więc mógł być miniserial na podstawie „Tatuażysty z Auschwitz”? Czy to dzieło, które należy szybko wymazać z pamięci? Nie! Ale do wybitnej produkcji telewizyjnej droga daleka.

Kameralnie, z pięknymi wartościami, przeciwko hejtowi! Tak było na gali I Wojewódzkiego Konkursu Plastyczno-Multimedialnego w Smólniku - Fotorelacje

12 czerwca 2024 roku w małej miejscowości odbyła się uroczystość o wielkim znaczeniu – I Wojewódzki Konkurs Plastyczno-Multimedialny o nazwie „Cisza Nienawiści Nigdy hejt! Zawsze heart!”. Do Centrum Integracji Wiejskiej w Smólniku przybyła kujawska młodzież, która wie, jak ważna jest jakakolwiek walka z mową nienawiści. Wystarczy wyrazić swoje zdanie i emocje za pomocą plastycznej wyobraźni. A więc rysunki, szkice, obrazy czy krótkie formy multimedialne. Takie prace zaprezentowali młodzi uczniowie z różnych szkół i za nie zostali docenieni. Poniższe galeria stu zdjęć jest dobrym podsumowaniem całej gali.

"Najniższy człowiek" wspomina kochaną babcię. Można się wzruszyć! - Zespoły i Artyści

Babcie są wspaniałe. Gdy odchodzą, codzienność zmienia barwy na szare. Wie o tym Tomasz Starzyk, który jako „najniższy człowiek” nagrał piosenkę „Dla B.”. 11 czerwca 2024, czyli data premiery owego utworu to jednocześnie czas pięknych wspomnień. To najczulsze opowiedzenie o stracie ukochanej osoby. Tekst chwyta za serducho tak bardzo, że warto mieć pod ręką kawałek chusteczki...

"Zmiana" – Koniec jest początkiem - Recenzje książek

Na początku trzeba wyraźnie zaznaczyć. Poniższa recenzja została napisana z myślą o pewnej grupie osób. Mowa o czytelnikach mających lekturę pierwszego tomu serii „Silos” za sobą. Oczywiście Hugh Howey tak wymyślił kolejną część, by nie zagubił się w niej „świeżak”, jednak mimo zupełnie oddzielnej historii, połączenia są wyraźne. A zatem lepiej doświadczyć „Zmiany” jako człowiek, który jadł już chleb z tego dystopijnego pieca. Czy ta powieść jest równie intrygująca i wciągająca jak poprzednia? Niestety nie, choć są w niej tematy fascynujące i jednocześnie przerażające.

"10 kroków do… śmierci" – opowiadanie inspirowane postacią Lusi Zarembianki - Autorzy/pisarze

"Z każdą sekundą coraz bardziej bezlitośnie docierało do niej, że to nie będzie zwykłe śledztwo. To, na co patrzyła, było obrzydliwe i chore" (Piotr Kuźniak -„Naprawiacz”).

"Trzymaj za rękę" Igę Kozacką, a Iga potrzyma ciebie! - Muzyczne Style

„Trzymaj za rękę” to najnowszy singiel Igi Kozackiej. Piosenka jest refleksją o potrzebie bycia ze swoimi emocjami i próbie nazwania ich. To wołanie o uwolnienie tego, co wewnątrz i pobycie z niewyrażonymi tęsknotami. To także piosenka o znaczeniu wsparcia i budowaniu bliskości i zaufania. Inspirowana stylem Alicii Keys.

Artykuły z tej samej kategorii

Pierwsze opowiadanie z serii "Tymek i Jurajska Kotlina" – "Wielka tajemnica taty" - Autorzy/pisarze

Marcin Kończewski to człowiek, który na popularnej stronie na Facebooku – Koń Movie prezentuje liczne recenzje, felietony i analizy filmowe. Ale jest coś jeszcze, co powoduje, że ten nauczyciel języka polskiego jest tak lubiany przez coraz szersze grono czytelników. Przeglądając jego posty, można bowiem często natrafić na słowa udowadniające, że to mężczyzna o wrażliwym serduchu. Nie tylko kochający partner dla swej żony, lecz także troskliwy tata kilkuletniego Tymka. To właśnie jemu zadedykował przygodową serię pt. „Tymek i Jurajska Kotlina”, gdzie zacieśnia więzi z synkiem, przekazując mu podobną pasję z dzieciństwa. Bardzo cieszymy się, że wyraził zgodę na to, by pierwsze z opowiadań – „Wielka tajemnica taty” pojawiło się również na łamach naszego portalu. Też bawiliście się dinusiami? W takim razie ta historia jest dla Was!

Wydawnictwo Altobook informuje: 26 marca zejdziecie do "SILOSU"! - Autorzy/pisarze

Uwaga miłośnicy klimatów postapo! W tym roku nakładem Wydawnictwa Altobook (jakże podobna nazwa do naszego portalu) ukaże się wyczekiwane wznowienie kultowej trylogii „SILOS” autorstwa Hugh Howeya, która w zeszłym roku doczekała się serialowej adaptacji (kolejny sezon w przygotowaniu). Tom pierwszy już 26 marca trafi do księgarń!

 -

Odwiedzin: 4838

Autor: Daniel DrozdekAutorzy/pisarze

Komentarze: 3

"O świecie, czyli o Tobie" - wiersz autorstwa Daniela Drozdka - Autorzy/pisarze

Daniel jest uczniem technikum i mieszkańcem Czechowic-Dziedzic. Jak wielu kolegów w jego wieku, interesuje się sportem, muzyką i ogólnie szeroko pojętą kulturą. Jednak jest wyjątkowy, bo poza sportem i rozrywką, ma w sobie artystyczną duszę i pasjonuje go też świat poezji oraz filozofii. Co więcej, sam od pewnego czasu pisze. Do tej pory na łamach portalu Altao.pl zaprezentował Wam kilka recenzji gier. Tym razem postanowił stworzyć drugi profil, aby podzielić się swoją twórczością ze wszystkimi miłośnikami poezji. Na pierwszy ogień przeczytacie dzieło pt. „O świecie, czyli o Tobie”.

Wywiad z Krzysztofem Jarząbkiem – twórcą kontrowersyjnych, zabawnych "Niebezpiecznych związków Mariana Klepki" - Autorzy/pisarze

27 września 2019 roku ukazała się na rodzimym rynku powieść, której treść jest szalenie aktualna i dość kontrowersyjna. Mowa o „Niebezpiecznych związkach Mariana Klepki” – zaangażowanej politycznie komedii i świetnej satyrze na polskie, współczesne, podzielone społeczeństwo. Od 20 października możecie przeczytać jej recenzję na naszym portalu. A jak już to zrobicie, to zapraszamy do poniższej – równie intrygującej i wciągającej jak sama książka – rozmowy, którą przeprowadzaliśmy z tajemniczym autorem „Niebezpiecznych związków Mariana Klepki”, czyli Krzysztofem Jarząbkiem.

 -

Odwiedzin: 4023

Autor: Daniel DrozdekAutorzy/pisarze

Komentarze: 1

Wiersz "Za mało gwiazd na niebie" - Autorzy/pisarze

Oto trzeci wiersz młodego poety Daniela Drozdka.

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2024 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.515

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję