O nasChronologiaArtykułyWspółautorzyPocztaZałóż bloga
 -

"Trzy billboardy za Ebbing, Missouri" – Prawo Matki - Recenzje filmów

Gdy idę do kina, wiem czego się spodziewać. Mogę sobie mniej lub bardziej zepsuć niespodziankę, czytając o danym filmie, moje konkretne oczekiwania mogą być za niskie czy lub wysokie, a twórcy czasem potrafią solidnie namieszać w danym filmowym gatunku. Mimo to filmów, które biorą mnie z zaskoczenia, jest jak na lekarstwo. Jeden z nich z pewnością stanowią „Trzy billboardy za Ebbing, Missouri” Martina McDonagha, po obejrzeniu których czuję się, jakbym złapał złotą rybkę X muzy.

Wstęp
Treść artykułu
Galeria zdjęć
Opinie
Polecane artykuły
badboyfriend (119 pkt)Strona WWW Autora
Ilość odwiedzin:
18 628
Czas czytania:
18 906 min.
Kategoria:
Recenzje filmów
Autor:
badboyfriend (119 pkt)
Dodano:
1770 dni temu

Data dodania:
2018-01-23 21:56:58

Początek historii jest mocny i prosty w przekazie. Mildred Hayes (Frances McDormand) traci córkę w skutek bestialskiej zbrodni. Sprawcy od miesięcy nie udało się jednak wykryć, nie mówiąc o wymierzeniu sprawiedliwości. Beznadziejny przypadek kryminalistyki, czy też źle prowadzona, zaniedbana przez organy ścigania sprawa? Dla cierpiącej, zgorzkniałej kobiety po przejściach ta kwestia jest oczywista. Bohaterka wynajmuje więc trzy tytułowe, zapomniane billboardy i nadaje sprawie rozgłos, przy okazji wymierzając policzek lokalnym stróżom prawa pod komendą szeryfa Billa Willoughby’ego. Słowa „będzie się działo” nie są tu trafne, ponieważ takiej kaskady wynikających z siebie, a jednocześnie zaskakujących wydarzeń nie widziałem już dawno. Na ekranie przewija się cała menażeria mniej lub bardziej antypatycznych postaci, których trudno nie polubić, po drodze dostanie się kościołowi katolickiemu, dziennikarzom i dentystom, wypłyną niewymuszone spostrzeżenia dotyczące problemów amerykańskiego społeczeństwa czy społeczeństwa w ogóle, a ludzie będą wyrządzać sobie krzywdę nieraz ku uciesze widzów…

 

Choć lista, którą przed chwilą wymieniłem, może wydawać się długa, film nie cierpi na przeładowanie wątkami. Wszystko łączą przyczyny i skutki, a każda scena – czy to tragiczna, czy komiczna – współgra z resztą na poziomie komórkowym. Trudno powiedzieć, na ile „Billboardy” stanowią majstersztyk scenariusza, ponieważ na sukces pracuje każdy element filmu. Takie, na przykład, dialogi. Gdy studiowałem, wielokrotnie oglądaliśmy z kolegami Pulp Fiction, czasem tylko po to, by poprzerzucać się cytatami. Gdyby film Martina McDonagha powstał 30 lat wcześniej, dzieło Quentina Tarantino miałoby poważnego konkurenta.

 

Najlepszy nawet tekst nie wybrzmiałby jednak, gdyby nie odpowiednio obsadzony aktor. A tych w „Billboardach” nie brakuje – ponoć główni bohaterowie filmu powstawali z myślą o konkretnych odtwórcach. Dzięki temu można bez grama przesady powiedzieć, że nie mogło być innej Mildred niż Frances McDormand, innego Szeryfa Willoughby’ego niż Woody Harrelson czy Dixona innego niż Sam Rockwell. Pomimo kuriozalnych wydarzeń dziejących się na ekranie wszyscy są do bólu autentyczni, w tym co robią, oraz w tym, co czują. Nie chcę rozpisywać się na ich temat, by nie psuć zabawy przyszłym widzom „Billboardów”, ale uważam, że film warto zobaczyć choćby dla tria McDormand-Harrelson-Rockwell. Drugi plan czy postacie epizodyczne zapadają w pamięć, nawet te, które pojawiają się tylko na moment. Dzięki swoim charakterystycznym mieszkańcom miasteczko Ebbing mocno skojarzyło mi się z pewnym innym miasteczkiem, tym Davida Lyncha.


Nie uważam jednak, by film Martina McDonagha był bez wad. W moim odczuciu co najmniej dwie przedstawione w „Billboardach” sytuacje powinny być bardziej brzemienne w skutkach dla głównych bohaterów, by uwiarygodnić całość historii. Do tego za nic nie mogę sobie przypomnieć choćby jednego wątku muzycznego z filmu, nawet po odsłuchaniu fragmentu z YouTube’a. Cóż, może zbyt oryginalna muzyka za bardzo odwracałaby uwagę od innych, nieprzeciętnych elementów dzieła.

 

Gdy kończyłem pisać te słowa, ogłoszono listę kandydatów do Oscarów 2018, a ja wiem, komu kibicuję w większości kategorii – temu jednemu obrazowi, po którym nie wiedziałem czego się spodziewać, a dostałem zakręconą, lecz autentycznie poruszającą historię z precyzyjnym scenariuszem, zapadającymi w pamięć dialogami oraz wybitnym aktorstwem. Polecam!

 

Ocena: 8/10

 

źródło: YouTube.com (Standardowa licencja)

 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą Altao.pl. Kup licencję

Galeria zdjęć - "Trzy billboardy za Ebbing, Missouri" – Prawo Matki

Temat / Nick / URL:

Treść komentarza:

10 (10)

Fimowy33
1770 dni temu

Zgadzam się, co do oceny filmu, jaką dał recenzent, ale w jednym nie ma racji. Mianowicie chodzi o muzykę, która właśnie może zostać w pamięci i świetnie nadaje klimat miasteczka Ebbing:)
Dodaj opinię do tego komentarza

Więcej artykułów od autora badboyfriend

 -

Strażnicy Galaktyki Vol.2 – Space Operetka - Recenzje filmów

Wyobraźmy sobie, że „Strażnicy Galaktyki” to nie filmy, ale cyrkowe sztuczki. Część pierwszą widzę jako próbę skoku przez płonące salto: większość widzów była pod takim wrażeniem tego, że James Gunn doszczętnie nie spłonął, że mało kto zwracał uwagę na ślady osmalenia. „Vol. 2” przypomina bardziej spacer po linie – nadal jest ryzykownie, choć z innych powodów, a spektakularne wygibasy (czy inaczej; akcja, przygody, humor i nostalgia) skutecznie odwracają uwagę od niebezpiecznych chwil utraty równowagi.

Polecamy podobne artykuły

 -

Odwiedzin: 1220

Autor: bonopasiakLudzie kina

Komentarze: 1

Boska Frances McDormand i jej trzy najlepsze kreacje! - Ludzie kina

Urodziła się 23 czerwca 1957 roku. Adoptowana przez parę Kanadyjczyków: pielęgniarkę Noreen Eloise i pastora Venoma McDormanda, dorastała na przedmieściach Pittsburga. Po ukończeniu studiów zaczęła grywać na deskach teatru, ale to jej debiut w filmie „Śmiertelnie proste” i późniejsze filmowe role sprawiły, że pokochały ją miliony kinomanów na całym świecie. Ten osobisty felieton nie poświęcę jednak życiu wspaniałej Frances Mcdormand, tylko trzem niezapomnianym kreacjom.

Teraz czytane artykuły

 -

Odwiedzin: 18628

Autor: badboyfriendRecenzje filmów

Komentarze: 1

"Trzy billboardy za Ebbing, Missouri" – Prawo Matki - Recenzje filmów

Gdy idę do kina, wiem czego się spodziewać. Mogę sobie mniej lub bardziej zepsuć niespodziankę, czytając o danym filmie, moje konkretne oczekiwania mogą być za niskie czy lub wysokie, a twórcy czasem potrafią solidnie namieszać w danym filmowym gatunku. Mimo to filmów, które biorą mnie z zaskoczenia, jest jak na lekarstwo. Jeden z nich z pewnością stanowią „Trzy billboardy za Ebbing, Missouri” Martina McDonagha, po obejrzeniu których czuję się, jakbym złapał złotą rybkę X muzy.

 -

Odwiedzin: 6298

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 1

"Jurassic World" – Dinozaury znowu w formie - Recenzje filmów

Wyspa Isla Nublar zaprasza powtórnie i wita w najlepszym parku rozrywki, wyjątkowym zoo, gdzie na żywo można podziwiać prehistoryczne gady. Szeroko otwarta buzia i dreszcze na plecach – to zwiedzający mają zagwarantowane. W „Świecie Jurajskim” jest bowiem, jak na filmowy sequel przystało, wszystkiego więcej. I dinozaurów, i statystów, i samej akcji. Niestety, więcej jest też logicznych dziur, w związku z czym, poza zadowoleniem, w kilku momentach odczuje się zażenowanie.

 -

Odwiedzin: 158056

Autor: PaMTradycje

Komentarze: 21

Przesądy – najciekawsze, najpopularniejsze, najważniejsze - Tradycje

Czy przesądy wpływają na nasze życie? Czy wierzymy w przesądy i czy się spełniają. Na co powinniśmy zwracać uwagę by uchronić się od zła i przyciągnąć dobro?

 -

Odwiedzin: 21892

Autor: PaMKosmos

Komentarze: 5

Sondy kosmiczne Voyager i Pioneer najdalej od Ziemi - Kosmos

Wysłane w latach 1972, 1973 i 1977 sondy kosmiczne Voyager 1 i 2 oraz Pioneer 10 i 11 przekraczają kres naszego Układu Słonecznego. Voyager 1 i 2 nadal działają i wysyłają sygnały na Ziemię.

 -

"Cóż za piękny dzień" – Witaj sąsiedzie - Recenzje filmów

Emocje po tegorocznych Oscarach opadły. Wielkim zwycięzcą okazał się film Joon-ho Bonga pt. „Parasite”. Jednak zdecydowanie nie było to jedyne arcydzieło, które walczyło o statuetkę tego wieczoru. Jedną nominację natomiast uzyskało, skromne biograficzne dzieło w reżyserii Marielle Heller, czyli „Cóż za piękny dzień” z Tomem Hanksem w roli głównej. I naprawdę warto go obejrzeć!

Nowości

 -

Lika i Antek Smykiewicz razem? "Nie pytaj". Posłuchaj! - Zespoły i Artyści

Czasem w świecie muzyki dojdzie do ciekawego spotkania. Zaiskrzy. I wtedy dwoje artystów spłodzi fajne „dziecko”. Oczywiście to muzyczne, jak w przypadku Liki oraz Antka Smykiewicza. Angelika Wdowczyk, laureatka Szansy na Sukces zaprosiła tego popularnego wokalistę, aby nagrać z nim utwór pt. „Nie pytaj”. O czym wspólnie śpiewają? Dobre pytanie. Poniżej znajdziecie odpowiedź na nie.

 -

Odwiedzin: 114

Autor: adminSeriale

"Jak tu ciemno" i klimatycznie, w tym trzecim "Kruku"! - Seriale

Jak najlepiej wypromować serial, który opowiada mroczną historię rozgrywającą się na Podlasiu? I to taką, która przedstawia trudne śledztwo dotyczące porwania chłopca i jednocześnie osobistą zemstę. Odpowiedź może być tylko jedna. Nagrać utwór, który w pełni odda emocje kłębiące się w głowie bohatera i zajrzeć głęboko w jego duszę, aby przekonać się „Jak tu ciemno”. Tak zrobiono przy okazji zbliżającej się wielkimi krokami, a raczej rozłożystymi skrzydłami premiery trzeciej serii „Kruka” w Canal+.

 -

"Koniec" nowym początkiem Szymona Pejskiego! - Zespoły i Artyści

Wydaje się, że jak ktoś nazwie swój singiel „Koniec” to będzie oznaczać tylko jedno – koniec kariery. W przypadku Szymona Pejskiego nawet nie ma o tym mowy. Artysta ten wyznacza bowiem nowy początek. Robi to dwa lata pod wydaniu „Piosenek i miłości”, czyli pierwszej płyty. Co ważne i ciekawe, singiel jeszcze przed premierą zdobył uznanie szefów stacji muzycznych w całej Polsce!

 -

Magda Steczkowska w szczerej rozmowie z portalem Altao.pl - Zespoły i Artyści

Wydała 6 solowych albumów. Wykonuje zarówno własne, autorskie piosenki, jak i znane i lubiane covery. Jest matką trzech córek i kochającą żoną. A niedawno wyczarowała „Deszcz”, czyli najnowszy, jakże otulający duszę singiel. Można zatem powiedzieć, że Magda Steczkowska to kobieta spełniona i szczęśliwa, jeżeli chodzi o życie artystyczne oraz rodzinne. Czy faktycznie tak jest, a może wokalistka ma jakieś marzenia? O czym jeszcze opowiedziała Portalowi dla ludzi z pasją? Odkryjcie sami!

 -

Odwiedzin: 124

Autor: aragorn136Seriale

Komentarze: 1

"1899" – Choroba morska zagwarantowana - Seriale

Pisać długą, zawiłą, filozoficzną recenzję czy stworzyć krótszy tekst do połknięcia w pigułce. Oto narodziło się pytanie w głowie po seansie (niemalże spirytystycznym) serialu „1899”. Reklamowany jako skrzyżowanie horroru z dramatem historycznym dawał duże nadzieje na coś ponadprzeciętnego, a wyszło niestety przeciętnie, choć są tu sceny przyprawiające o gęsią skórkę i powodującą opad szczeny. Ale nie, to nie to samo, co niemieckie „Dark” od tych samych twórców. Lepiej zatem zapomnieć o recenzji na tysiące słów (taką warto poświęcić „Pierścieniom Władzy”), a skupić się na ogólnych wadach i kilku zaletach.

 -

Odwiedzin: 149

Autor: MovieBrainArtykuły o filmach

Komentarze: 1

"Epoka sequelozy" - Artykuły o filmach

Tworzenie dzisiaj kina rozrywkowego hollywoodzkim gigantom przychodzi nadzwyczaj prosto. Każde większe studio typu Disney czy Warner Bros. zdobyło kilka własnych potężnych franczyz filmowych i po prostu w miarę czasu wypluwa kolejne nowe produkcje, które jedynie dostawiają kolejną cyferkę obok dobrze znanego nam loga...

Artykuły z tej samej kategorii

 -

Odwiedzin: 361

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 2

"Apokawixa" – Są zombie, jest impreza! - Recenzje filmów

Gasną światła. Na fotelach siedzą wygłodniali wrażeń i dobrego kina gatunkowego widzowie. A ja pomiędzy nimi i też burczy mi w brzuchu, lecz wiem, że już za moment się zacznie! Pojawią się pierwsze polskie żywe trupy i będą kroczyć, gryźć, przerażać… Ale zaraza! Ale zaraz, gdzie one. Tu matura, jakowaś w czasie pandemii bzdura, a po niej trzeba się śpieszyć na inbę nad Bałtykiem. Ktoś w kimś się kocha, ktoś robi focha… Bo „Apokawixa” to, jak się okazuje, żaden rasowy horror, a B-klasowiec, w którym Xawery Żuławski miesza satyrę z młodzieżową komedią imprezową, a w sam środek, choć dość późnawo, wrzuca zombiaki. Czekają Was śmiechu ataki i chwile cringowe. O mój Boże!

 -

"Broad Peak" – Jak tu zimno, jak tu nudno - Recenzje filmów

Utalentowana obsada; reżyser mający debiut dawno za sobą, potrafiący pokazywać na ekranie skomplikowane ludzkie charaktery i historia oparta na faktach – wydawało, że z takiego połączenia wyjdzie film, którym można się chwalić w każdym zakątku naszej planety. Niestety, mimo że „Broad Peak” trafi do widzów w wielu krajach za sprawą Netflixa, nie będą oni głośno klaskać. Raczej założą rękawiczki, aby ogrzać swoje dłonie.

 -

"Resident Evil: Witajcie w Raccoon City" – Shitty, Pasty - Recenzje filmów

Są takie dni w życiu, gdy od samego już przebudzenia wiemy, że nie będą to dobre dni: za oknem paskudna poniedziałkowa pogoda z zacinającym deszczem, głowa trochę pobolewa, ponieważ poprzedniego wieczoru przyszło nam wychylić o jeden kieliszek za dużo na spotkaniu ze znajomymi, woda w czajniczku gotuje się tyle czasu, że aż sprawdzamy czy się przypadkiem nie przypala, woda pod prysznicem z kolei, w zależności od regulacji, albo parzy nasze plecy niczym iskry z kuźni Hefajstosa, albo zamraża naszą skórę niczym cios od Sub-Zero. Mimo to, przygotowujemy się dzielnie do wyjścia, choć wiemy doskonale, że w pracy już ostrzą sobie na nas kły kierownicy wyższego szczebla czy brygadziści...

 -

Odwiedzin: 2614

Autor: pytonznadwislyRecenzje filmów

Komentarze: 4

Pierwsze lody... czyli jak to jest z "Polityką"? - Recenzje filmów

Chyba mało ludzi nie widziało jeszcze najnowszego tworu Patryka Vegi pt. „Polityka”. A wśród tych, którzy widzieli, opinie są raczej w miarę podobne. Bo mówią, że to gniot, że totalna porażka, że stracony czas no i czego innego się w sumie po Vedze można spodziewać?

 -

Odwiedzin: 5152

Autor: aragorn136Recenzje filmów

Komentarze: 1

"Dziedzictwo. Hereditary" – Osaczeni - Recenzje filmów

„Dziedzictwo. Hereditary” to kolejny po „The Witch” oraz „To przychodzi po zmroku” znakomicie oceniany przez krytyków dreszczowiec od wytwórni A24, który stara się wyjść poza schematyczne gatunkowe ramy. Bo to bardziej duszny dramat o rodzinie zmagającej się z żałobą niż typowy straszak. Zrealizowany przez debiutanta przykład artystycznego kina, które z komercją ma niewiele wspólnego.

Pliki cookie pomagają nam technicznie prowadzić portal Altao.pl. Korzystając z portalu, zgadzasz się na użycie plików cookie. Pliki cookie są wykorzystywane tylko do działań techniczno-administracyjnych i nie przekazują danych osobowych oraz informacji z tej strony osobom trzecim. Wszystkie artykuły wraz ze zdjęciami i materiałami dostępnymi na portalu są własnością użytkowników. Administrator i właściciel portalu nie ponosi odpowiedzialności za tresci prezentowane przez autorów artykułów. Dodając artykuł, zgadzasz się z regulaminem portalu oraz ponosisz odpowiedzialność za wszystkie materiały umieszczone przez Ciebie na stronie altao.pl. Szczegóły dostępne w regulaminie portalu.

© 2022 altao.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
0.424

Akceptuję pliki cookies
W ramach naszego portalu stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym momencie zmiany ustawień dotyczących cookies. Jednocześnie informujemy, iż warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy portalu Altao.pl jest włączenie obsługi plików cookies.

Rozumiem i akceptuję