9. Jednym z najmocniejszych elementów powieści jest Valerius. To nie tylko antagonista, ale symbol świata pozbawionego uczuć. Czy inspirował się Pan konkretnymi postaciami literackimi lub historycznymi?

 

Jakub Młynarczyk: Nie inspirowałem się żadnymi znanymi postaciami w literackimi lub historycznymi. To jeden z fundamentów ideowych tej historii. Valerius reprezentuje chłodną, bezwzględną kalkulację, w której emocje są jedynie zagrożeniem dla władzy i kontroli. Dla Aury miłość – mimo całego bólu, jaki ze sobą niesie – jest jedyną rzeczą, która pozwala mu zachować człowieczeństwo i motywuje go do walki. Ten zderzający się światopogląd napędza nie tylko konflikt miedzy nimi, ale też definiuje wewnętrzne wybory bohaterów na przestrzeni całej trylogii.

 

10. Valerius uważa miłość za słabość, podczas gdy Aura traktuje ją jako źródło siły. Czy jest to główny konflikt ideowy całej serii?

 

Jakub Młynarczyk: Ten zderzający się światopogląd napędza nie tylko konflikt między nimi, ale też definiuje wewnętrzne wybory bohaterów na przestrzeni całej trylogii.

 

11. Błękit pojawia się niemal na każdej stronie książki. Jest magią, ale także metaforą bólu, nadziei, pragnienia i miłości. Jak narodziła się symbolika błękitu?

 

Jakub Młynarczyk: Symbolika błękitu narodziła się naturalnie, z potrzeby nadania emocjom konkretnego kształtu. Chciałem, aby magia nie była tylko bezduszną siłą, ale niosła ze sobą ładunek emocjonalny. Błękit idealnie oddaje tę dwoistość – z jednej strony kojarzy się ze spokojem, czystością, nadzieją i głębokim uczuciem, z drugiej strony to zimny, elektryzujący odcień, który potrafi ranić i parzyć. Przeplatając go przez całą książkę, stworzyłem ślad wewnętrznego stanu Aury. Ten kolor po prostu oddycha razem z historią.

 

12. Czy błękit ma dla Pana również osobiste znaczenie, czy powstał wyłącznie na potrzeby świata przedstawionego?

 

Jakub Młynarczyk: Ma dla mnie znaczenie osobiste. Od zawsze ten kolor kojarzył mi się z melancholią, spokojem, ale i ukrytym pod powierzchnią napięciem. Tworząc świat przedstawiony, po prostu przelałem te własne odczucia na papier. Błękit pozwolił mi w bardzo osobisty sposób wyrazić stany emocjonalne bohaterów, stając się pomostem między moim wewnętrznym światem a historią Aury.

 

13. W książce bardzo mocno wybrzmiewa samotność. Czy uważa Pan, że Aura jest przede wszystkim bohaterem samotnym?

 

Jakub Młynarczyk: Zdecydowanie nie. Aura jest przede wszystkim bohaterem, który potrzebuje bliskości i miłości.

 

14. Wielu czytelników zwraca uwagę na poetycki język powieści. Czy zależało Panu, aby „Cena Oddechu” była bardziej emocjonalnym doświadczeniem niż klasyczną przygodą fantasy?

 

Jakub Młynarczyk: Tak, taki był mój główny cel od samego początku. „Cena Oddechu” nigdy nie miała być klasyczną powieścią skupioną na widowiskowych walkach i zdobywaniu artefaktów. Chciałem stworzyć historię intymną, w której poetycki język pozwala czytelnikowi wejść głęboko pod skórę bohaterów. Zależało mi, aby każde słowo rezonowało z ich wewnętrznym dramatem, a lektura była przede wszystkim intensywnym doświadczeniem emocjonalnym. Pod tym względem warstwa uczuciowa zawsze stała u mnie wyżej niż sama intryga fantasy.

 

15. Jak trudno było znaleźć równowagę między romantyczną historią a elementami fantasy i magii?

 

Jakub Młynarczyk: Wymagało to dużego wyczucia, ale kluczem było ścisłe powiązanie magii z emocjami bohaterów.

 

16. Matka Aury, Elara, wnosi do historii ciepło i troskę. Jaką rolę odgrywa ona w całej opowieści i dlaczego jest tak ważna dla głównego bohatera?

 

Jakub Młynarczyk: Elara jest dla Aury jedyną stałą, bezpieczną przystanią w świecie, który wymaga od niego nieustannego poświęcenia. Wnosi do tej opowieści czyste, bezwarunkowe ciepło i matczyną troskę, która nie jest skażona polityką ani magią. Jej rola polega na przypominaniu Aurze o jego ludzkiej, wrażliwej stronie – jest kotwicą, która trzyma go przy zdrowych zmysłach, gdy niszczycielska esencja i samotność stają się nie do zniesienia. Jest dla niego tak ważna, ponieważ przy niej Aura nie musi być potężną istotą, ani strażnikiem tajemnic, może być po prostu synem, który ma prawo do słabości, bolesnych chwil i łez.

 

17. Czy uważa Pan, że Elara jest moralnym sercem tej historii?

 

Jakub Młynarczyk: Tak. Elara zdecydowanie jest moralnym sercem tej historii.

 

18. W książce często pojawia się pytanie, ile jesteśmy gotowi poświęcić dla ukochanej osoby. A jak odpowiedziałby na nie sam Jakub Młynarczyk?

 

Jakub Młynarczyk: Odpowiedziałbym, że dla ukochanej osoby jesteśmy w stanie poświęcić niemal wszystko – własne bezpieczeństwo, spokój, a nawet cząstkę siebie.

 

19. Czy podczas tworzenia tej historii inspirował się Pan własnymi doświadczeniami związanymi z miłością, stratą lub tęsknotą?

 

Jakub Młynarczyk: Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie.

 

20. „Cena Oddechu” momentami przypomina opowieść o walce z przeznaczeniem. Czy wierzy Pan, że człowiek może pokonać los dzięki sile uczuć?

 

Jakub Młynarczyk: Jeżeli człowiek mądrze użyje tych uczuć, to ma szansę na pokonanie wielu przeszkód.

 

21. W powieści często powraca motyw nadziei. Czy uważa Pan, że nawet najbardziej złamany człowiek zawsze potrzebuje czegoś, czego może się trzymać?

 

Jakub Młynarczyk: Myślę, że każdy się czegoś trzyma. Nadzieja umiera ostatnia.

 

22. Jak wyglądał proces tworzenia świata Ka-El? Co było dla Pana największym wyzwaniem przy budowaniu uniwersum?

 

Jakub Młynarczyk: Tak naprawdę... trzeba było bohaterom dać jakąś przestrzeń, w której będą mogli się poruszać. Dałem im kilka miejsc do poruszania się. Świat nie jest duży. Zaledwie pałac i kilka ogrodów. Bardziej skupiłem się na bohaterach niż na dokładnym opisaniu świata.

 

23. Czy od początku wiedział Pan, jak potoczą się losy Aury i Natana w kolejnych rozdziałach, czy bohaterowie sami zaczęli prowadzić historię?

 

Jakub Młynarczyk: Doskonale wiedziałem, jak ma ta historia się zacząć, rozwinąć i uciąć, bo to dopiero pierwszy tom, a przed nami jeszcze dwa tomy. Wielokrotnie zmieniałem historię. Wielokrotnie mieszałem w historii. Ta wersja na Empik.com jest ostateczną, którą wydałem bo uznałem ją za dokończoną.

 

24. Jakie emocje chciałby Pan, aby czytelnik zabrał ze sobą po zamknięciu ostatniej strony pierwszego tomu?

 

Jakub Młynarczyk: Chciałbym, aby czytelnik zamknął tę książkę z poczuciem głębokiego wzruszenia i wiarą w to, że prawdziwa miłość potrafi pozostawić ślad.

 

25. Gdyby miał Pan opisać „Ród Aury: Cena Oddechu” jednym zdaniem, które trafiłoby prosto do serca czytelników Altao.pl, jak by ono brzmiało?

 

Jakub Młynarczyk: „Jedna chwila, by kochać. Jeden moment, by zabić”.

 

 

Pytanie finałowe

 

26. Jeśli Aura mógłby dziś usiąść naprzeciw swojego autora, Jakuba Młynarczyka, i zadać mu jedno pytanie, jak Pan myśli, o co by zapytał? I jaka byłaby Pańska odpowiedź?

 

Jakub Młynarczyk: Trudne pytanie. Ale odpowiem: Myślę, że Aura usiadłby naprzeciwko mnie, spojrzałby mi głęboko w oczy tym swoim badawczym, zmęczonym wzrokiem osiemnastolatka i zapytałby cicho, bez żalu, ale z ogromnym, drżącym w środku ładunkiem emocjonalnym:

 

- Dlaczego cena za to, by kochać i być kochanym, musi być aż tak niszczycielska?

 

A ja? Przez dłuższą chwilę milczałbym, wiedząc, jak wiele bólu i łez go to kosztowało. Potem odpowiedziałbym mu z pełną szczerością:

 

- Bo tylko w ogniu najtrudniejszych prób rodzi się czułość, której żaden błękit, żaden fiolet ani żadna czerwień nie będą w stanie wymazać. Nie napisałem twojej historii, aby się skrzywdzić. Napisałem to, bo świat musiał zobaczyć, że twoja miłość jest potężniejsza niż cała magia, która próbuje ci ją odebrać.

 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą Altao.pl. Kup licencję